بررسی رابطه بین سواد ریاضی و عملکرد ریاضی دانش آموزان ایرانی در سه پایه پنجم، هشتم و یازدهم

هدف اصلی این پژوهش، بررسی سواد ریاضی دانش آموزان در مقاطع ابتدایی، متوسطه اول و متوسطه دوم است. منظور از سواد ریاضی، توانایی دانش آموزان در استفاده از ریاضیات برای حل مسائل مرتبط با موقعیت های واقعی زندگی است. در چارچوب نظری سواد ریاضی در مطالعه بین المللی PISA، ریاضیات به چهار حوزه اصلی تقسیم می شود: فضا و شکل - تغییر و روابط – کمیت - عدم قطعیت. در این پژوهش، ۹۰ دانش آموز دوره ابتدایی (۱۱-۱۰ سال)، ۱۱۸ دانش آموز دوره متوسطه اول (۱۵-۱۴ سال) و ۷۰ دانش آموز دوره متوسطه دوم (۱۸-۱۷ سال) از نظر سواد ریاضی و همچنین سبک شناختی ویتکین (آزمون شکل های نهفته گروهی) مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که دانش آموزان دوره ابتدایی نسبت به دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم در سواد ریاضی موفق تر بوده اند. همچنین بین دانش آموزان متوسطه اول و متوسطه دوم از نظر سواد ریاضی تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتایج همچنین نشان داد دانش آموزانی که دارای سبک شناختی مستقل از میدان هستند، در آزمون سواد ریاضی عملکرد بهتری نسبت به دانش آموزان وابسته به میدان دارند.

کلیدواژه ها:

سواد ریاضی ، عملکرد ریاضی ، سبک شناختی.