چالش های گفتاردرمانی کودکان کم توان ذهنی دارای اختلال لکنت و تلفظ: رویکردهای تشخیصی و مداخلات درمانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش های تشخیصی و درمانی اختلالات لکنت و تلفظ در کودکان کم توان ذهنی و ارائه راهکارهای عملی برای گفتاردرمانگران شاغل در نظام آموزش و پرورش انجام شده است. این مطالعه با رویکرد مروری-تحلیلی و با بهره گیری از منابع معتبر علمی داخلی و بین المللی تدوین گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که کودکان کم توان ذهنی دارای اختلال لکنت یا اختلال تلفظ، با چالش های مضاعفی مواجه هستند که درمان آن ها را از کودکان با توانایی ذهنی عادی متمایز می سازد. بر اساس نتایج پژوهش های معاصر، تحلیل آکوستیک صدا می تواند ابزاری حمایتی برای غربالگری اختلالات گفتار در کودکان کم توان ذهنی باشد، زیرا این کودکان تفاوت های معناداری در پارامترهای فرکانس پایه صدا نشان می دهند که به یکنواختی و کوتاه تر بودن گفتار آن ها منجر می شود. در زمینه درمان لکنت، شواهد نشان می دهد که کودکان با کم توانی ذهنی خفیف از برنامه های اصلاح شده لکنت بهره می برند، در حالی که کودکان با کم توانی شدیدتر نیازمند رویکردهای تخصصی تر و ساده سازی شده هستند. در اختلالات تلفظ نیز، الگوی غالب خطاها شامل جانشینی واج ها، حذف و انحراف آنهاست که نیازمند مداخلات تمایز یافته بر اساس سطح شناختی کودک است. در پایان، مقاله با تاکید بر نقش حیاتی گفتاردرمانگر در نظام آموزش و پرورش، پیشنهادهایی را برای مداخلات موثر و همکاری با خانواده و مدرسه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

گفتاردرمانی ، کم توانی ذهنی ، لکنت ، اختلال تلفظ ، کودکان ، آموزش و پرورش