نقش روش های تدریس خلاق و چندحسی در بهبود یادگیری دانش آموزان دارای ناتوانی ذهنی در مدارس استثنایی

دانش آموزان دارای ناتوانی ذهنی به دلیل محدودیت هایی در کارکردهای شناختی، حافظه فعال، سرعت پردازش، تعمیم یادگیری و مهارت های سازشی، در فرایند آموزش رسمی با چالش های بیشتری روبه رو هستند. ازاین رو، استفاده از روش های تدریس سنتی، خطی و صرفا کلامی نمی تواند به تنهایی پاسخگوی نیازهای یادگیری آنان باشد. هدف مقاله حاضر بررسی نقش روش های تدریس خلاق و چندحسی در بهبود یادگیری دانش آموزان دارای ناتوانی ذهنی در مدارس استثنایی است. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از منابع معتبر فارسی و انگلیسی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که روش های خلاق، از جمله بازی آموزشی، داستان گویی، نمایش، هنر، موسیقی، فعالیت های عملی، فناوری های کمک آموزشی و یادگیری مبتنی بر تجربه، می توانند انگیزش، توجه، مشارکت و ماندگاری یادگیری را افزایش دهند. همچنین آموزش چندحسی از طریق درگیر کردن هم زمان کانال های دیداری، شنیداری، لمسی حرکتی و گاه بویایی و چشایی، امکان رمزگذاری عمیق تر اطلاعات و بازیابی بهتر آموخته ها را فراهم می کند. نتایج بررسی ها حاکی از آن است که اثربخشی این روش ها زمانی بیشتر می شود که با برنامه آموزشی فردی، ارزشیابی مستمر، آموزش مستقیم، تقویت مثبت، ساختاربندی محیط و همکاری خانواده و متخصصان همراه باشد. بنابراین، طراحی برنامه های آموزشی خلاق و چندحسی می تواند یکی از راهبردهای کلیدی برای ارتقای کیفیت یادگیری و استقلال دانش آموزان دارای ناتوانی ذهنی در مدارس استثنایی باشد.

کلیدواژه ها:

تدریس خلاق ، آموزش چندحسی ، ناتوانی ذهنی ، مدارس استثنایی ، یادگیری