الگوی ارتباطی موثر معلم با والدین دارای فرزند استثنایی: از انتقال اخبار سخت تا مشارکت در درمان

ارتباط موثر میان معلم و والدین دارای فرزند استثنایی، یکی از تعیین کننده ترین عوامل در کیفیت خدمات آموزشی و درمانی ارائه شده به این کودکان به شمار می رود. این ارتباط، از لحظه های حساس انتقال نخستین نگرانی ها و اخبار سخت آغاز شده و تا مشارکت فعال والدین در فرایند طراحی، اجرا و ارزیابی مداخلات آموزشی و درمانی تداوم می یابد. با وجود تاکید اسناد بالادستی و ادبیات تخصصی بر اهمیت این رابطه، شکاف میان اصول نظری و اجرای عملی در مدارس، به ویژه در مدارس استثنایی کشور، همچنان محسوس است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نظام مند الگوهای ارتباطی موثر میان معلم و والدین دارای فرزند استثنایی و ارائه چارچوبی جامع برای بهبود این رابطه، از مرحله انتقال اخبار سخت تا مشارکت در درمان، انجام شده است. این مطالعه به شیوه مروری و کتابخانه ای با جست وجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر بین المللی و داخلی انجام شد. بنابر نتایج به دست آمده الگوی ارتباطی موثر، فرایندی پیچیده و مستمر است که نیازمند تلفیق مهارت های حرفه ای، دانش تخصصی و تعهد اخلاقی معلمان است. تحقق این الگو، مستلزم بازطراحی برنامه های تربیت حرفه ای معلمان، توسعه ساختارهای حمایتی در مدارس، و سیاست گذاری کلان در سطح نظام آموزش ویژه کشور است تا زمینه ساز جامعه ای فراگیر و عادلانه برای کودکان استثنایی و خانواده های آنان باشد.

کلیدواژه ها:

کودکان استثنایی ، انتقال اخبار سخت ، مشارکت خانواده ، آموزش ویژه ، برنامه آموزشی فردی