راهبردهای تنظیم حسی در کلاس درس برای کاهش رفتارهای کلیشه ای (تکراری) در کودکان اوتیسم

اختلال طیف اوتیسم یکی از شایع ترین اختلالات رشد عصبی است که با نارسایی در تعامل اجتماعی، ارتباطات و بروز رفتارهای کلیشه ای یا تکراری شناخته می شود. این رفتارهای تکراری که شامل حرکات تکراری بدن، اکولالیا، علایق محدود و وسواسی می شوند، نه تنها مانع از یادگیری و مشارکت اجتماعی کودک در کلاس درس می گردند، بلکه اغلب نشانگر وجود نارسایی های زیربنایی در سیستم پردازش حسی وی هستند. از آنجا که بخش عمده ای از زمان کودکان اوتیسم در محیط مدرسه سپری می شود و کلاس درس به عنوان یکی از پرتحرک ترین و پیچیده ترین فضاهای حسی برای آنان محسوب می شود، طراحی و اجرای راهبردهای تنظیم حسی در این محیط از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مقاله حاضر با هدف بررسی جامع راهبردهای تنظیم حسی در کلاس درس و تحلیل نقش آن ها در کاهش رفتارهای کلیشه ای کودکان اوتیسم انجام شده است. روش پژوهش حاضر از نوع مروری و کتابخانه ای است. بنابراین، پژوهش حاضر نتیجه می گیرد که رفتارهای کلیشه ای در کودکان اوتیسم نشانه ای از نارسایی در سیستم پردازش حسی است و راهبردهای تنظیم حسی به عنوان یک رویکرد علمی و مبتنی بر شواهد، نقش موثری در کاهش این رفتارها، بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش تعامل اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی کودکان ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

اوتیسم ، رفتارهای کلیشه ای ، تنظیم حسی ، پردازش حسی ، کلاس درس ، آموزش فراگیر