تاثیر رویکردهای توانبخشی شناختی در بهبود توجه و تمرکز کودکان کم توان ذهنی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رویکردهای توانبخشی شناختی بر بهبود توجه و تمرکز کودکان کم توان ذهنی انجام شده است. این مطالعه با رویکرد مروری-تحلیلی و با بهره گیری از منابع معتبر علمی داخلی و بین المللی تدوین گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که توانبخشی شناختی، شامل برنامه های مداخله ای هدفمند مانند توانبخشی شناختی خانواده محور، برنامه های رایانه محور، بازی درمانی و تمرین های شناختی ساختاریافته، تاثیر معناداری بر بهبود دامنه توجه، توجه پایدار، توجه انتخابی و سرعت پردازش اطلاعات در کودکان کم توان ذهنی دارد. بر اساس پژوهش های معاصر، برنامه توانبخشی شناختی خانواده محور در ۱۲ جلسه مداخله، تاثیر معناداری بر بهبود حافظه کاری، توجه پایدار و بازداری پاسخ در کودکان ۱۱ تا ۱۴ ساله دارای کم توانی ذهنی نشان داده است .همچنین برنامه «Cognitus & Moi» به عنوان یک برنامه توانبخشی شناختی تخصصی با ترکیب تمرینات کاغذی و رایانه ای، بهبود قابل توجهی در کارکردهای توجه و بینایی-فضایی کودکان کم توان ذهنی ایجاد کرده است. بازی درمانی کودک محور نیز به عنوان یکی دیگر از رویکردهای موثر، بر افزایش دامنه توجه دانش آموزان دارای کم توانی ذهنی خفیف تاثیر مثبت داشته است. در پایان، مقاله با تاکید بر ضرورت مداخلات زودهنگام و تداوم برنامه های توانبخشی، پیشنهادهایی را برای کاربرد موثر این رویکردها در مراکز آموزشی و توانبخشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

توانبخشی شناختی ، توجه ، تمرکز ، کودکان کم توان ذهنی ، حافظه کاری ، کارکردهای اجرایی