نقش آموزش مبتنی بر شایستگی در ارتقای مهارت های حرکتی دانش آموزان

آموزش مبتنی بر شایستگی (CBE) به عنوان یک پارادایم نوین در نظام های آموزشی، تحولی بنیادین در نحوه یادگیری و ارزیابی مهارت ها ایجاد کرده است. در حوزه تربیت بدنی و مهارت های حرکتی، این رویکرد با تغییر تمرکز از «آموزش متمرکز بر معلم» به «یادگیری متمرکز بر فراگیر»، به دانش آموزان اجازه می دهد تا در مسیر اختصاصی خود به تسلط حرکتی دست یابند. هدف از پژوهش حاضر، تحلیل نقش آموزش مبتنی بر شایستگی در ارتقای مهارت های حرکتی بنیادی و تخصصی دانش آموزان است. با بررسی ادبیات پژوهشی اخیر، مشخص شده است که مدل های مبتنی بر شایستگی با ارائه بازخوردهای مستمر، شخصی سازی مسیر یادگیری و ایجاد محیط های یادگیری انعطاف پذیر، موجب افزایش اعتمادبه نفس حرکتی، بهبود هماهنگی عصب-عضله و پایداری مهارت های آموخته شده می شوند. برخلاف روش های سنتی که اغلب بر استانداردهای زمانی یکسان برای همه دانش آموزان تاکید دارند، مدل CBE اجازه می دهد تا هر دانش آموز بر اساس نرخ یادگیری منحصر به فرد خود و با دسترسی به منابع حمایتی، شایستگی های حرکتی مورد نیاز را کسب نماید. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که پیاده سازی این رویکرد، علاوه بر بهبود عملکرد فیزیکی، نقش موثری در ترویج سبک زندگی فعال در آینده دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با بهره گیری از منابع علمی معتبر و جدید، ضمن واکاوی ابعاد نظری آموزش مبتنی بر شایستگی، چارچوبی برای ادغام این رویکرد در برنامه های درسی تربیت بدنی پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر شایستگی ، مهارت های حرکتی ، تربیت بدنی ، تسلط حرکتی ، یادگیری دانش آموز-محور