آسیب شناسی پوشش و آراستگی در بین دانش آموزان ابتدایی و ارائه مدل تعامل با خانواده های بدسلیقه (با رویکرد تربیت جنسیتی متناسب با سن)

پوشش و آراستگی دانش آموزان دوره ابتدایی، یکی از موضوعات چندوجهی و حساس در نظام آموزشی است که نه تنها بر هویت یابی فردی کودکان تاثیر می گذارد، بلکه بازتابی از فرهنگ خانواده، انتظارات اجتماعی و سیاست های آموزشی محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی پوشش و آراستگی در بین دانش آموزان ابتدایی و ارائه مدل تعامل با خانواده های بدسلیقه، با رویکرد تربیت جنسیتی متناسب با سن، انجام شده است. در این مقاله، ابتدا به پیشینه پژوهش و مبانی نظری موضوع پرداخته می شود، سپس مفاهیم و تعاریف کلیدی، اهمیت و ضرورت توجه به پوشش دانش آموزان، آسیب شناسی وضعیت موجود از ابعاد مختلف، عوامل موثر بر شکل گیری الگوهای پوشش، چالش های تعامل با خانواده ها، رویکرد تربیت جنسیتی متناسب با سن، مدل تعامل با خانواده های بدسلیقه، نقش مدرسه در فرهنگ سازی پوشش، پیامدهای روانی و تربیتی پوشش نامناسب، و در نهایت راهبردهای عملی و چشم انداز آینده مورد بررسی قرار می گیرد. یافته ها نشان می دهد که آسیب های پوشش دانش آموزان ابتدایی در چهار سطح فردی، خانوادگی، مدرسه ای و اجتماعی قابل طبقه بندی است و مهم ترین چالش ها شامل کودک زدایی از پوشش، نادیده گرفتن مقتضیات سنی، تقویت کلیشه های جنسیتی افراطی، و عدم هماهنگی بین انتظارات مدرسه و سلیقه خانواده هاست. در پایان، مدل تعاملی چهارمرحله ای شامل شناخت، آموزش، مشارکت و هماهنگی برای برقراری ارتباط موثر با خانواده های بدسلیقه ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی پوشش ، آراستگی ، دانش آموزان ابتدایی ، تربیت جنسیتی ، خانواده بدسلیقه ، تعامل مدرسه و خانواده ، کودک زدایی از پوشش