تحلیل نقش شبکه های اجتماعی آموزشی در افزایش تعامل معلم و دانش آموز

تحول در فناوری های ارتباطی و نفوذ گسترده رسانه های دیجیتال در لایه های مختلف زندگی دانش آموزان، لزوم بازنگری در الگوهای ارتباطی آموزش و پرورش را به یک اولویت بنیادی تبدیل ساخته است. هدف از مقاله مروری حاضر، بررسی و تحلیل نقش شبکه های اجتماعی آموزشی در افزایش تعامل معلم و دانش آموز و تبیین ابعاد، مولفه ها و کارکردهای آموزشی آن است. در این بررسی جامع، ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی تعامل الکترونیکی، نقش رسانه های اجتماعی در شکستن مرزهای زمانی و مکانی ارتباطات آموزشی، و الگوهای پذیرش رفتاری یادگیرندگان و معلمان مورد تحلیل توصیفی-تحلیلی قرار گرفته است. یافته های به دست آمده از سنتز ادبیات پژوهشی نشان می دهند که به کارگیری ساختاریافته شبکه های اجتماعی آموزشی از طریق فراهم آوردن امکان ارتباط مستمر هم زمان و ناهم زمان، ارائه بازخوردهای فوری و تخصصی، تسهیل آموزش همسالان و ایجاد فضای صمیمی و انعطاف پذیر، موجب ارتقای چشمگیر سطح تعامل معلم و دانش آموز می شود. این افزایش تعامل، احساس انزوای تحصیلی را در فضای مجازی خنثی ساخته، خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی یادگیرندگان را تقویت نموده و تعمیق فهم مفاهیم درسی را به همراه دارد. همچنین مدیریت چالش های مربوط به حریم خصوصی، حواس پرتی تحصیلی و آسیب های اخلاقی ناشی از فناوری های نوظهور، مستلزم ارتقای سواد دیجیتال، تدوین منشورهای اخلاقی و ارائه ی داربست های حمایتی توسط معلمان است. در نهایت، این مقاله چارچوبی کاربردی جهت بهینه سازی تعاملات تعاملی در شبکه های اجتماعی آموزشی به منظور ارتقای کیفی فرآیند یاددهی-یادگیری در مدارس ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی آموزشی ، تعامل معلم و دانش آموز ، آموزش مجازی ، یادگیری تعاملی ، پداگوژی دیجیتال.