بررسی هم افزایی معلم و دانش آموز در کلاس های یادگیری مسئله محور مبتنی بر بستر های هوشمند

نظام های آموزشی در دوران معاصر با تحولات شگرف و پرشتابی روبه رو بوده اند که لزوم بازنگری در ساختارها و شیوه های سنتی تدریس را بیش از پیش نمایان ساخته است. هدف اصلی از انجام این پژوهش مروری و کتابخانه ای، بررسی دقیق و همه جانبه هم افزایی معلم و دانش آموز در کلاس های یادگیری مسئله محور مبتنی بر بستر های هوشمند است. محیط های آموزشی نوین نیازمند رویکردهایی هستند که فراگیران را از حالت انفعال خارج کرده و به مشارکت کنندگان فعال در تولید دانش تبدیل نمایند. تحلیل متون و پیشینه پژوهشی نشان می دهد که یادگیری مسئله محور با قرار دادن دانش آموزان در موقعیت های چالش برانگیز، انگیزه درونی آن ها را به شدت تحریک می کند. در این میان، بسترهای هوشمند به عنوان ابزارهای تسهیل گر، امکان ارتباطات چندسویه، دسترسی سریع به منابع اطلاعاتی و شبیه سازی مسائل واقعی را فراهم می آورند. ترکیب این دو عنصر منجر به شکل گیری نوعی هم افزایی بی نظیر میان معلم و دانش آموز می شود؛ جایی که معلم از یک انتقال دهنده صرف اطلاعات به یک راهنمای متخصص و طراح آموزشی تغییر نقش می دهد و دانش آموز با پذیرش مسئولیت یادگیری، استقلال فکری خود را توسعه می بخشد. این هم افزایی سازنده نه تنها پیشرفت تحصیلی و یادگیری شناختی را بهبود می بخشد، بلکه مهارت های حیاتی نظیر تفکر انتقادی، کار تیمی و قدرت حل مسئله را در محیط های دیجیتال نهادینه می سازد. پیشنهاد می گردد سیاست گذاران آموزشی با توسعه زیرساخت های فناورانه و توانمندسازی معلمان، شرایط لازم را برای تحقق این هم افزایی در تمامی مقاطع تحصیلی فراهم آورند تا شاهد پرورش نسلی خلاق و توانمند باشیم.

کلیدواژه ها:

هم افزایی معلم و دانش آموز ، یادگیری مسئله محور ، بسترهای هوشمند ، تفکر انتقادی ، طراحی آموزشی.