رابطه سبک های فرزندپروری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری والدین (مقتدرانه، سهل گیرانه و مستبدانه) با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی شهر یاسوج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ به همراه والدین آن ها بود که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند (۱۹۹۱) و معدل کارنامه تحصیلی دانش آموزان به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین سبک فرزندپروری مقتدرانه با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. در مقابل، بین سبک های فرزندپروری مستبدانه و سهل گیرانه با پیشرفت تحصیلی رابطه منفی و معنی داری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که سبک های فرزندپروری مقتدرانه و مستبدانه توانایی پیش بینی تغییرات پیشرفت تحصیلی را دارند. بر اساس این یافته ها، آموزش سبک های فرزندپروری کارآمد به والدین می تواند گامی موثر در جهت بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری مقتدرانه ، سبک فرزندپروری مستبدانه ، سبک فرزندپروری سهل گیرانه ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی.