تدوین چارچوب بهینه سازی کیفیت و مهندسی مجدد فرآیندهای توسعه در پروژه های نرم افزاری بر پایه متدولوژی های چابک ترکیبی

با رشد شتابان فناوری اطلاعات و افزایش پیچیدگی سامانه های محاسباتی، مدیریت کیفیت و مهندسی مجدد فرآیندها به یکی از چالش های بنیادین مهندسی نرم افزار مبدل شده است. پژوهش حاضر با هدف تدوین چارچوب بهینه سازی کیفیت و مهندسی مجدد فرآیندهای توسعه در پروژه های نرم افزاری بر پایه متدولوژی های چابک ترکیبی (ترکیب اسکرام و کانبان) انجام گرفت. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی-پیمایشی و نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران پروژه، توسعه دهندگان و مهندسان ارشد نرم افزار در شرکت های فناور به تعداد ۱۸۰ نفر در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آن ها، با استفاده از فرمول کوکران نمونه ای به حجم ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد کیفیت نرم افزار و چک لیست فرآیندی مهندسی مجدد بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری تی تک نمونه ای و تحلیل واریانس چندمتغیره در محیط نرم افزاری SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. یافته های آماری نشان داد که پیاده سازی متدولوژی های چابک ترکیبی تاثیر مستقیم و معناداری بر ارتقای شاخص های کیفیت محصول و کاهش زمان تحویل پروژه دارد. نتایج این پژوهش بر اهمیت یکپارچه سازی فرآیندهای مدیریت تغییر با معماری چابک در راستای کاهش نرخ شکست پروژه های نرم افزاری تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مهندسی نرم افزار ، متدولوژی های چابک ترکیبی ، کیفیت نرم افزار ، مهندسی مجدد فرآیندها ، مدیریت پروژه نرم افزاری.