تاثیر آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

دوره ابتدایی یکی از زیربنایی ترین و حساس ترین مراحل تحولی کودکان در جهت دستیابی به رشد همه جانبه، هویت یابی روانی و جامعه پذیری مطلوب محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل جامع و نظام مند تاثیر آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان این مقطع تحصیلی انجام پذیرفته است. این پژوهش از نوع مقالات مروری-اسنادی بوده و با اتکا به روش شناسی کتابخانه ای و سنتز پژوهش های پیشین تدوین گردیده است. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات پژوهشی نشان می دهد که آموزش منسجم مهارت های تنظیم هیجان (شامل ارتقای خودآگاهی عاطفی، مهار تکانشگری، بازارزیابی شناختی و خودکنترلی) نقش شتاب دهنده و جامعی در ارتقای سازگاری اجتماعی کودکان ایفا می کند. این مداخلات از طریق بهبود مهارت های ارتباطی، تسهیل راهبردهای حل تعارض سازنده، مهار رفتارهای پرخطر و پرخاشگرانه، کاهش احساس تنهایی، و پیشگیری از اعتیاد به شبکه های مجازی، بستر مناسبی را برای تکامل روابط مثبت با همسالان و کادر آموزشی فراهم می سازند. علاوه بر این، آموزش تنظیم هیجان با تقویت سرمایه روان شناختی، خودکارآمدی و خودمتمایزسازی، موجب بهبود عملکرد تحصیلی و انطباق پذیری آموزشی در زیست بوم مدرسه می گردد. در نتیجه، ادغام برنامه های آموزش تنظیم هیجان در برنامه های پرورشی و رسمی مدارس ابتدایی به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه و ارتقادهنده سلامت روان پیشنهاد می شود.