<span dir="RTL" lang="AR-SA">نسبیت و نظریه اعتباریات؛ <span lang="AR-SA">برون<span lang="AR-SA"> <span lang="AR-SA">رفت از چالش نسبی<span lang="AR-SA"> <span lang="AR-SA">گرایی اخلاقی نظریه اعتباریات در پرتو تامل در بعد انسان<span lang="AR-SA"> <span lang="AR-SA">شناختی این نظریه

نظریه اعتباریات علامه طباطبایی (ره) یکی از مهم ترین نوآوری های فلسفی ایشان است. نوع نگاهی که علامه به اعتباریات و خصوصا دو اعتبار حسن و قبح دارد، منجر به این گمان شده است که این نظریه به نسبیت اخلاقی منجر می شود. به همین سبب برخی از اندیشمندان درصدد پاسخ به چالش نسبی گرایی این نظریه برآمدند. برخی از پاسخ ها از خود نظریه اعتباریات فاصله گرفته و به برخی دیگر انتقادات جدی وارد است. با تامل در بعد انسان شناختی نظریه اعتباریات و همچنین با نظر به انسان شناسی علامه طباطبایی(ره) - که برآمده از نگاهی جامع و فراتر از نظریه اعتباریات و مبتنی بر حکمت الهی ایشان است - مشخص می شود که حقیقت انسانی مبدئی واحد و کمال و غایتی مشخص دارد و اعتبارسازی انسان تنها مربوط به عالم دنیا است که در میانه مسیر انسان قرار دارد. با توجه به آنکه اعتبارات دارای آثار حقیقی اند، می توان اعتبارات مختلف را در نسبت رساندن (یا نزدیک کردن) و نرساندن. (یا دورکردن) به غایت حقیقت انسانی که مقام کمال انسانی (مقام ولایت) است قضاوت نمود. این امکان قضاوت که با در نظر گرفتن آثار اعتبارات برای بالفعل کردن استعداد تکوینی انسان فراهم شده است، این نظریه را از اتهام انواع نسبی گرایی می رهاند و علاوه بر آنکه با نظریه اعتباریات متناسب تر است از ادبیاتی که خود مبتنی بر اعتبارات و هنجارمحور است احتراز می نماید.

کلیدواژه ها:

اعتباریات ، انسان شناسی ، نسبیت ، علامه طباطبایی (ره) ، اخلاق