بررسی نقش تعاملات آنلاین و محیط اجتماعی آفلاین در شکل گیری بزهکاری سایبری و سنتی در بین دانشجویان

این مطالعه نقش تعاملات آنلاین و محیط اجتماعی آفلاین را در شکل گیری بزهکاری سنتی و سایبری بررسی کرده است. در پژوهش حاضر با استفاده از نظریه های جرم شناسی، سه دیدگاه اصلی شامل تاثیر اجتماعی، انتخاب اجتماعی و موقعیتی بررسی شده است. داده های جمع آوری شده نشان می دهد که تعاملات آفلاین و نیز مجاورت با مجرمان انگیزه دار، نقش مهمی در افزایش احتمال ارتکاب جرایم سنتی و سایبری دارند و اگرچه براساس چارچوب نظری انتظار می رفت خودکنترلی نقش میانجی میان متغیرهای اجتماعی و بزهکاری را ایفا کند، در نتایج چنین نقشی مشاهده نشد و این متغیر صرفا تاثیر مستقیم و بازدارنده ای بر جرایم سایبری داشت. این نتایج نشان می دهد که اگرچه تعاملات آنلاین با دوستان تاثیر مستقل و مثبتی بر رفتار بزهکارانه دارد، تعاملات آفلاین همچنان نقش مهم تری در این زمینه ایفا می کند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که متغیرهای «نزدیکی به مجرمان با انگیزه»، «تعامل حضوری با دوستان» و «خودکنترلی» دارای اثرات مستقیم و غیرمستقیم معناداری بر بزهکاری سنتی و سایبری هستند و درمجموع، ۴۱درصد از واریانس این دو نوع بزهکاری ازطریق ترکیب خطی متغیرهای مستقل مدل تبیین می شود. براساس این یافته ها بر اهمیت برنامه های پیشگیری از جرم تاکید شده است که شامل نظارت دقیق تر بر تعاملات اجتماعی و تقویت مهارت های خودکنترلی است؛ علاوه براین، این مطالعه نه تنها نیاز به تحقیقات بیشتر را نشان می دهد، مفیدبودن روش ها و رویکردهای جدید را برای بررسی ارتباطات آنلاین و آفلاین با دوستان و مواجهه با بزهکاران آنلاین نیز نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

بزهکاری ، جرایم سایبری ، جرایم سنتی ، تعاملات اجتماعی با دوستان ، خودکنترلی