آماده سازی ساختاری میان حوزه ای توالی کنش ها و ساخت های موصولی: در جستجوی پایه های بدن مند ساختارهای نحوی

یکی از مباحث بحث انگیز در تحقیقات عصب-روان شناسی زبان پاسخ به این پرسش است که آیا سازوکارهای نحوی با یک پردازشگر سلسله مراتبی حوزه عام در تعامل هستند یا عملکردی مستقل از سایر حوزه های شناختی دارند. بر پایه نظرپردازی های صورت گرفته مبنی بر وجود تناظرهای ساختاری بین نحو زبان و توالی کنش ها، در این پژوهش جملات موصولی فاعلی پسایندی و درونه ای میانی را به ترتیب در تطابق نسبی با توالی خطی و غیرخطی کنش های غیرساده قرار دادیم. از این رو، در مجموعه ای از آزمایش های آماده سازی ساختاری میان حوزه ای بررسی کردیم که آیا ساختار انتزاعی کنش ها می تواند سرعت پردازش آزمودنی ها را در قضاوت دستوری جملات موصولی تحت تاثیر قرار دهد. بدین منظور، ۳۱ آزمودنی فارسی زبان در دامنه سنی بین ۱۸ تا ۳۲ سال به طور داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. متعاقبا بسامد رویارویی آنها را نسبت به کنش هایی با توالی خطی و غیرخطی در سه شرایط آزمایشی اجرا، مشاهده و خواندن جمله های وسیله-هدف تغییر دادیم. نتایج حاصل از تجمیع داده ها در شرایط آزمایشی مختلف بیانگر نوعی تعامل ساختاری بین حوزه های زبانی و غیرزبانی بود. اما شواهد درخور توجهی برای اثر آماده سازی در هر یک از شرایط آزمایشی به طور جداگانه یافت نشد. نتایج تحلیل کلی داده های به دست آمده از طریق مدل های اثرات آمیخته خطی نیز موید اثر عمده شرایط آزمایشی بود.

کلیدواژه ها:

آماده سازی ساختاری ، بدن مندی نحو ، ساخت های موصولی ، توالی کنش ها ، زبان فارسی