نقش سبک های دلبستگی، معنای زندگی و نشخوار فکری بر رشد پس از سانحه آتش نشانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های دلبستگی، معنای زندگی و نشخوار فکری در پیش بینی رشد پس از سانحه در میان آتش نشانان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی با استفاده از معادلات ساختاری بود. نمونه پژوهش شامل ۲۰۰ نفر از آتش­نشانان در سه منطقه عملیاتی آتش­نشانی شهرداری تهران شامل منطقه یک عملیاتی، منطقه سه عملیاتی و منطقه شش عملیاتی بود که به صورت تصادفی چندمرحله­ای و با توجه به ملاک­های ورود انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه های ترومای سازمانی، رشد پس از سانحه، سبک­های دلبستگی، معنای زندگی و نشخوار فکری استفاده شد. تحلیل آماری داده­ها با استفاده از همبستگی پیرسون و مدل­یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته­های پژوهش نشان داد سبک دلبستگی ایمن تاثیری مثبت و معنادار بر رشد پس از سانحه دارد، در حالی که سبک های دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا تاثیری معنادار بر رشد پس از سانحه ندارند. همچنین، معنای زندگی با رشد پس از سانحه رابطه ای مثبت و معنادار دارد، اما اثر نشخوار فکری بر رشد پس از سانحه، با وجود مثبت بودن ضریب، از نظر آماری معنادار نیست. افزون بر این، مدل نهایی پژوهش مبنی بر رابطه ساختاری رشد پس از سانحه بر اساس سبک­های دلبستگی، معنای زندگی و نشخوار فکری در میان آتش نشانان از برازش مطلوب برخوردار است. بر اساس نتایج این پژوهش، می­توان نتیجه گرفت رشد پس از سانحه متاثر از سبک­های دلبستگی، معنای زندگی و نشخوار فکری است و از این یافته­ها می­توان در راستای بالابردن رشد پس از سانحه آتش­نشانان استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

رشد پس از سانحه ، سبک­های دلبستگی ، معنای زندگی ، نشخوار فکری