زون بندی پتروفیزیکی با تلفیق نگارهای چاه پیمایی و داده های مغزه در مخازن کربناته، مطالعه موردی سازندهای دالان و کنگان در مرکز خلیج فارس

کربنات های مخازن گازی بازه زمانی پرمین - تریاس سازندهای کنگان - دالان در بخش مرکزی خلیج فارس، از مخازن بزرگ ایران و جهان‎‍اند. زون بندی ترکیبی پتروفیزیکی و مغزه، بسیاری از مشکلات پیچیده ناشی از ناهمگنی مخزن را حل می‎‍کند‎‍ و درک بهتری از ویژگی های مخزنی را ارائه می‎‍دهد. در این مطالعه، با استفاده از تحلیل خوشه بندی چند متغیره، زون بندی ترکیبی پتروفیزیکی و مغزه در چاه‎‍ مطالعه‎‍شده انجام شد. نتایج با داده های پتروفیزیکی، تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی و توزیع اندازه گلوگاه های منفذی مقایسه شدند. نتایج نشان داد دولومیتی شدن بافت - تخریبی در بخش بالایی K۲ و بخش پایینی K۴، مسیرهای میکروسکوپی را برای اتصال تخلخل های اولیه، ایجاد کرده است. انحلال در بخش پایینی K۲ و بخش بالایی K۴، موجب ایجاد تخلخل های متصل و به این ترتیب، تراوایی بالا در این زون ها مشاهده می شود. در واحدهای K۱ و K۳، دولومیتی شدن و انحلال به صورت انتخابی در بافت رخ داده و‎‍ مسیرهای جریان سیال ایجاد نشده اند. این تاثیرات دیاژنزی، به ایجاد زون هایی با تخلخل بالا - تراوایی پایین (زون ۲)، تراوایی بالا - تخلخل پایین (زون ۳) و زون های غیر مخزنی (زون های ۴ و ۵) منجر شده اند. یک زون خاص با تخلخل و تراوایی بالا (زون ۱) و ضخامت کم نیز، وجود دارد که زون انتقالی بین بخش پایینی تراوا و بخش بالایی متخلخل واحد K۴ است. البته باید توجه داشت که بخشی از این خصوصیات، از رخساره های اولیه تاثیر پذیرفته است. تمامی این زون ها با الگوریتم جدید شناسایی شده اند.

کلیدواژه ها:

دیاژنز ، زون بندی پتروفیزیکی ، خوشه بندی ، پرمین-تریاس ، دولومیتی شدن