مدل سازی مکانی تنوع پلانکتونی در سواحل بندرعباس با استفاده از داده های محیطی و تحلیل GIS

این پژوهش به ارزیابی توزیع مکانی و تنوع زیستی فیتوپلانکتون ها در سواحل بندرعباس طی یک دوره یک ساله با هدف شناسایی الگوهای فضایی و ارتباط آن ها با پارامترهای محیطی کلیدی (دما، شوری، کلروفیلa- و اکسیژن محلول) می پردازد. داده های محیطی از منابع معتبر ماهواره ای و داده های نمونه برداری شبه میدانی از ۳۰ ایستگاه نمونه برداری در طول سواحل بندرعباس جمع آوری شدند. برای مدل سازی تنوع، شاخص های آنتروپی تنوع (Shannon-Wiener و Simpson) محاسبه گردیدند. در تحلیل مکانی، از روش های درون یابی مبتنی بر GIS شامل درون یابی وزن دار معکوس (IDW) و کریگینگ استاندارد (Ordinary Kriging) برای تولید نقشه های توزیع متغیرها استفاده شد. نتایج تحلیل های مکانی نشان داد که بالاترین تراکم و تنوع پلانکتونی با تغییرات فصلی دما و غلظت کلروفیلa- همبستگی معناداری دارند (به ترتیب R۲ برای IDW برابر با ۰.۷۲ و برای Kriging برابر با ۰.۸۱ در مورد شاخص شانون). نقشه های تولید شده، پراکندگی فضایی مناطق با ریسک کم تنوعی را مشخص نمودند که برای مدیریت منابع زیستی دریایی حیاتی است. نتیجه گیری می شود که کنترل های محیطی محلی نقش محوری در تعیین ساختار جامعه پلانکتونی در این منطقه دارند.

کلیدواژه ها:

بندرعباس ، پلانکتون ، تنوع زیستی ، خلیج فارس ، درون یابی مکانی ، GIS