مروری بر اثرات سمیت غلظت های مختلف میکروپلاستیک پلی استایرن در بافت کبد ماهی

در سال های اخیر، میکروپلاستیک ها به طور فزاینده ای محیط زیست جهانی و سلامت انسان را تهدید کرده اند. میکروپلاستیک ها ذرات پلاستیکی کوچکی با اندازه کمتر از ۵ میلی متر هستند که از تجزیه زباله های پلاستیکی بزرگتر یا تولید در مقیاس میکروسکوپی حاصل می شوند و به دلیل پایداری، توزیع گسترده، نگرانی های زیست محیطی ایجاد می کنند. میکروپلاستیک ها به طور گسترده در آب دریا، آب شیرین، خاک، هوا و حتی مناطق قطبی پراکنده شده اند. از آنجا که میکروپلاستیک ها کوچک، مقاوم به درمان هستند و به راحتی به اشتباه خورده می شوند، می توانند در بدن تجمع یابند. مهم تر از آن، میکروپلاستیک ها با انتقال از طریق زنجیره های غذایی، سلامت انسان را تهدید می کنند. میکروپلاستیک ها می توانند وارد مغز، کبد، روده و سایر اندام های موجودات آبزی شوند و تجمع یابند و باعث تغییرات پاتولوژیک زیادی شوند. میکروپلاستیک های پلی استایرن یک آلاینده محیطی نوظهور و یکی از انواع اصلی میکروپلاستیک ها است که خطرات قابل توجهی را برای موجودات آبزی ایجاد می کند. قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیک ها باعث تولید بیش از حد ROS در موجودات آبزی که منجر به افزایش استرس اکسیداتیو می شود. در آبزیان، ماهی ها به عنوان مهمترین نشانگر زیستی برای ارزیابی سمیت میکروپلاستیک ها در نظر گرفته می شوند. کبد معمولا به عنوان اندام هدف برای سمیت میکروپلاستیک ها در نظر گرفته می شود، زیرا آن ها عمدتا در کبد تجمع می یابند. کبد، به عنوان یک اندام دارای سیستم ایمنی سالم، به عوامل استرس زای داخلی و خارجی واکنش نشان می دهد. از آنجایی که قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیک ها باعث ایجاد سمیت در کبد و سیستم عصبی موجودات زنده می شود بنابراین هدف از این پژوهش مروری بر اثرات سمیت غلظت های مختلف میکروپلاستیک پلی استایرن در بافت کبد ماهی می باشد.

کلیدواژه ها:

استرس اکسیداتیو ، التهاب ، هپاتوسیت ، هیستوپاتولوژی