تاثیر ربات های خودمختار پیشرفته مبتنی بر هوش مصنوعی بر بهره وری جابه جایی کالا و پایداری زیست محیطی در بنادر استان سیستان و بلوچستان: ارائه ی یک چارچوب مفهومی

قرن بیست و یکم با تحولات بنیادین در لجستیک دریایی همراه بوده که عمدتا ناشی از ادغام هوش مصنوعی و رباتیک خودمختار است. این پژوهش با هدف بررسی آثار بالقوه ربات های خودمختار پیشرفته مبتنی بر هوش مصنوعی بر افزایش سرعت جابه جایی محموله، و کاهش آلودگی زیست محیطی در بنادر استان سیستان و بلوچستان، به مرور نظام مند ادبیات موجود پرداخته است. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل منابع علمی و صنعتی مرتبط با هوش مصنوعی، رباتیک، لجستیک بندری و پایداری زیست محیطی است که شامل بررسی مفاهیم نظری، کاربردهای فناورانه، چالش ها و مطالعات موردی بنادر جهانی مانند روتردام، سنگاپور و لس آنجلس می شود. این بررسی بر اساس تحلیل ۱۵ مقاله علمی، گزارش و مطالعه موردی از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ نشان می دهد که ربات های خودمختار پیشرفته مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند بهره وری عملیاتی را از طریق بهینه سازی مسیرها، کاهش خطاهای انسانی و زمان توقف کشتی ها افزایش دهد و همزمان، با الکتریکی سازی تجهیزات و پایش لحظه ای، انتشار گازهای گلخانه ای، آلودگی صوتی و نشت مواد شیمیایی را کاهش دهد. با این حال، در کشورهای در حال توسعه علی الخصوص مناطقی مانند سیستان و بلوچستان، شکاف هایی نظیر کمبود زیرساخت دیجیتال، محدودیت های مالی و نیاز به بومی سازی فناوری وجود دارد. این پژوهش چارچوب مفهومی ارائه می دهد که ادغام ربات های خودمختار پیشرفته مبتنی بر هوش مصنوعی را با اهداف توسعه پایدار دریا محور هم راستا می سازد و پیشنهادهایی برای سیاست گذاری محلی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رباتیک خودمختار ، لجستیک بندری ، بهره وری عملیاتی ، پایداری زیست محیطی