رهبری خردمندانه در آموزش چندفرهنگی: توسعه حکمت عملی مدیران برای تقویت هویت فرهنگی در مواجهه با جهانی سازی

زمینه و هدف: جهانی سازی آموزشی موجب مواجهه مدیران مدارس چندفرهنگی با بحران های پیچیده هویتی شده است، اما ادبیات رهبری آموزشی فاقد الگوی نظری-عملی تلفیقی است. پژوهش حاضر با هدف توسعه چارچوب «رهبری خردمندانه در آموزش چندفرهنگی» انجام شد. روش: پژوهش کیفی-تفسیری با رویکرد تحلیل تماتیک تلفیقی بر روی ۲۰ مدیر مدرسه چندفرهنگی استان کرمانشاه (سابقه ≥۵ سال) اجرا گردید. داده ها از مصاحبه عمیق (میانگین ۷۴ دقیقه)، مشاهده و اسناد جمع آوری شد. اشباع نظری در مصاحبه شانزدهم حاصل و اعتبار بین کدگذاری با ضریب کاپای کوهن ۰٫۸۷ تایید گردید. یافته ها: چهار تم اصلی عبارتند از: (۱) تبحر فرهنگی-حکمی با «تردید عملی» و «قرارداد موقت»؛ (۲) انعطاف پذیری بومی-جهانی با «ترجمه معکوس» و «فضای سوم» فرهنگی؛ (۳) عدالت شناختی-تخصیصی با «شفافیت منفی» و «تخصیص چرخشی»؛ و (۴) ریشه داری رابطه ای با «شبکه سازی چندرگه ای». یافته کلیدی: مدیران با تبحر حکمی بالا نسبت به گروه تبحر پایین، ۴۰٪ کمتر دچار فرسودگی شغلی شدند (p=۰.۰۱۲). نتیجه گیری: مدل «رهبری خردمندانه تلفیقی» الگویی عملیاتی برای «جهانی سازی ریشه دار» در مدارس چندفرهنگی ارائه می دهد. نوآوری: تلفیق حکمت عملی با رهبری پاسخگو در بافت اسلامی-ایرانی. محدودیت: تعمیم پذیری به بافت های شهری-صنعتی نیازمند آزمون است.

کلیدواژه ها:

رهبری خردمندانه ، حکمت عملی ، رهبری پاسخگوی فرهنگی ، آموزش چندفرهنگی ، بومی سازی تطبیقی