آموزش فلسفه به کودکان: بررسی نقش هویت جنسیتی در رشد تفکر منطقی با دو رویکرد سخنرانی و قصه گویی

در دنیای امروز، پرورش تفکر منطقی در کودکان یکی از اهداف کلیدی نظام های آموزشی محسوب می شود. برنامه فلسفه برای کودکان (P۴C) با بهره گیری از روش هایی چون سخنرانی و قصه گویی، تلاش می کند توانایی تحلیل، استدلال و پرسش گری را در دانش آموزان تقویت کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تفاوت هویت جنسیتی در اثربخشی آموزش فلسفه به روش های سخنرانی و قصه گویی بر تفکر منطقی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی انجام شده است. فرضیه صفر (H₀) بیان می کند که بین دختران و پسران در میزان رشد تفکر منطقی پس از آموزش تفاوت معناداری وجود ندارد، در حالی که فرضیه پژوهشی (H₁) وجود تفاوت را پیش بینی می کند. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بوده و نمونه شامل دانش آموزان پایه ششم مدارس ابتدایی است که به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل آزمون تفکر منطقی استاندارد و پرسش نامه های تکمیلی بوده که روایی و پایایی آن ها در مطالعات پیشین تایید شده است. نتایج تحلیل کوواریانس و آزمون های ناپارامتریک نشان داد که هر دو روش آموزشی موجب افزایش معنادار نمرات تفکر منطقی شدند، اما تفاوت معناداری بین دختران و پسران مشاهده نشد. این یافته ها فرضیه صفر را تایید و فرضیه پژوهشی را رد می کنند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که آموزش فلسفه به روش های سخنرانی و قصه گویی بر تفکر منطقی دانش آموزان موثر است و این اثربخشی مستقل از جنسیت عمل می کند.

کلیدواژه ها:

فلسفه برای کودکان ، تفکر منطقی ، هویت جنسیتی ، سخنرانی ، قصه گویی