تحلیل مدیریت پارادایم محور در مواجهه با بحران های آموزشی مرتبط با هویت های گمشده دانش آموزان دوزبانه

پژوهش حاضر از نوع توصیفی و از نظر هدف، در گروه پژوهش های کاربردی بود که با هدف بررسی کاربرد مدیریت پارادایم محور در مواجهه با بحران های آموزشی در مناطق دوزبانه انجام شد. از نظر ماهیت و روش اجرا، پژوهش از نوع ترکیبی (آمیخته) بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان مناطق و نواحی آموزش وپرورش سراسر کشور ایران تشکیل می دادند. نمونه گیری به روش هدفمند و به صورت گلوله برفی، از میان مشارکت کنندگان دوزبانه دارای تجربه بحران هایی مانند زلزله و تعطیلی های ناشی از گردوخاک انجام شد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران محاسبه شد و با توجه به گستردگی جامعه آماری، حدود ۱۲۰ نفر دانش آموز پسر و ۱۲۰ نفر دانش آموز دختر برآورد شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسش های مصاحبه ای حول محورهایی مانند انواع هویت و متغیر مستقل بحران بود. نتایج نشان داد که بین دانش آموزان دختر و پسر در مولفه های هویت فرهنگی، اجتماعی، جنسیتی و دینی تفاوت معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱). میانگین بالاتر هویت فرهنگی و اجتماعی در دختران می تواند نشان دهنده حساسیت بیشتر آنان نسبت به حفظ ارزش های فرهنگی و توانمندی های ارتباطی در محیط مدرسه باشد، به ویژه در شرایط بحرانی که انسجام اجتماعی و هویت فرهنگی تحت فشار است. در مقابل، میانگین بالاتر هویت جنسیتی در پسران بیانگر آن است که در بحران آموزشی، نقش ها و انتظارات جنسیتی برای پسران ملموس تر و فرصت های بروز هویت جنسیتی بیشتر بوده است. این تفاوت ها نشان می دهد که بحران آموزشی می تواند بر تقویت یا تضعیف برخی مولفه های هویتی اثر بگذارد و مدیریت پارادایم محور می تواند نقش مهمی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

رهبری آموزشی ، رهبری پارادایم محور ، بحران های آموزشی ، انواع هویت ، هویت ، مدیریت بحران