تاثیر هوش مصنوعی و الگوریتم ها بر شکل گیری هویت فرهنگی نسل های جدید

ابعاد هویت فرهنگی در عصر دیجیتال دیگر مستقل از فناوری نیستند، بلکه در هم تنیدگی کامل با هوش مصنوعی و الگوریتم ها شکل می گیرند. الگوریتم ها به عنوان کنشگران فرهنگی نوین، بر شناخت، احساس، رفتار، معنا، تعامل و تاریخ مندی هویت فرهنگی نسل های جدید اثر می گذارند. این امر ضرورت بازاندیشی نظری و سیاست گذاری فرهنگی مبتنی بر اخلاق فناوری را برجسته می سازد. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی و الگوریتم ها بر شکل گیری هویت فرهنگی نسل های جدید انجام شد. این پژوهش از نظر هدف توسعه ای–کاربردی، از نظر رویکرد کیفی و از نظر روش اجرا مبتنی بر تحلیل مضمون است. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با خبرگان حوزه های مطالعات فرهنگی، ارتباطات، رسانه های دیجیتال و اخلاق فناوری گردآوری و با استفاده از الگوی شش مرحله ای براون و کلارک تحلیل شدند. یافته های پژوهش منجر به استخراج ۱۹ کد اولیه، ۶ مضامین پایه و ۶ مضامین سازمان دهنده شد. بر اساس یافته ها هوش مصنوعی و الگوریتم ها بر هر ۶ بعد شناختی، بعد عاطفی، بعد رفتاری، بعد نمادین–معنایی، بعد اجتماعی–تعاملی، بعد تاریخی–زمینه ای از هویت فرهنگی تاثیر دارد. بنابراین هوش مصنوعی ابزاری قدرتمند در شکل گیری هویت فرهنگی است. برای نسل Z و آلفا، بزرگ شدن در فناوری های هوش مصنوعی، هم فرصت و هم خطر را به همراه دارد. بدون راهنمایی قوی والدین، آموزش و پرورش، این نسل های جوان تر ممکن است برای توسعه قضاوت لازم برای پیمایش انتخاب های نامحدود، با مشکل مواجه شوند. باید اطمینان داد که هوش مصنوعی به عنوان ابزاری حمایتی عمل می کند، نه یک راهنمای خاموش که این نسل ها را به قلمروهای ناشناخته هدایت می کند. پرورش قوه تشخیص، تفکر مستقل، مسئولیت همه کسانی است که به آینده نسل بعدی اهمیت می دهند.