بررسی رابطه پذیرش فناوری های دیجیتال با هویت فرهنگی با نقش میانجی رهبری فناورانه کلاس در معلمان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه ی پذیرش فناوری های دیجیتال با هویت فرهنگی با نقش میانجی رهبری فناورانه کلاس در معلمان ابتدایی مرد ناحیه ۳ کرمانشاه بوده است. پژوهش از نوع پژوهش های کاربردی بوده و با روش توصیفی - همبستگی انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه ی معلمان مرد دوره ی ابتدایی ناحیه ۳ شهر کرمانشاه که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تدریس بودند. حجم جامعه ی آماری ۲۷۶ نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران ۱۶۱ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل: ۱- پرسشنامه پذیرش فناوری های دیجیتال نیک پی مطلق و همکاران (۱۴۰۰) ۲- پرسشنامه هویت فرهنگی ابراهیمی، افراز و صمیمی (۱۳۹۸) و ۳- پرسشنامه ی سبک رهبری دیجیتال معلمان (۲۰۱۴) بود. پس از این که نرمال بودن داده های آماری به روش آمار توصیفی تایید شد، داده های پژوهش با استفاده از روش آمار استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. جهت بررسی فرضیه اصلی سبک رهبری فناوری معلمان در رابطه بین پذیرش فناوری و هویت فرهنگی نقش واسطه ای دارد. از تحلیل رگرسیون همزمان استفاده گردید و مشخص شد که متغیر پذیرش فناوری با ضریب رگرسیونی ۰٫۱۹ بر روی متغیر سبک رهبری فناورانه اثر دارد، از طرف دیگر بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون همزمان مشخص گردید رابطه رگرسیونی بین سبک رهبری فناورانه با هویت فرهنگی وجود دارد. جهت بررسی فرضیه های پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید و مشخص شد بین متغیرهای پذیرش فناوری با هویت فرهنگی و سبک رهبری فناورانه رابطه خطی وجود دارد. به عبارتی هر چه پذیرش فناوری معلمان بیشتر باشد میزان هویت فرهنگی و استفاده از سبک رهبری فناورانه در کلاس بیشتر است.

کلیدواژه ها:

فناوری های دیجیتال ، هویت فرهنگی ، رهبری فناورانه کلاس ، معلمان