بررسی و مستند سازی واژگان گویش پاریز

گویش های محلی از مولفه های مهم میراث زبانی و فرهنگی هر جامعه اند و ثبت آن ها در حفظ تنوع زبانی نقشی اساسی دارد. این پژوهش به بررسی و مستندسازی واژگان گویش پاریز (از توابع شهرستان سیرجان، استان کرمان) می پردازد؛ گویشی که بخشی از واژگان و تعبیرهای آن در گذر زمان در معرض فراموشی قرار گرفته است. هدف پژوهش، گردآوری، ثبت، طبقه بندی و معرفی واژگان بومی پاریز و فراهم آوردن منبعی برای پژوهشگران زبان شناسی گویشی و فرهنگ عامه است. روش پژوهش توصیفی-میدانی و مبتنی بر مصاحبه با گویشوران و ثبت شنیداری بوده و داده ها در سال های 1403 تا 1405 با اتکا به آگاهی بومی نویسندگان و کاربرد روزمره گویش گردآوری شده است. در این پژوهش بیش از 400 واژه از حوزه های معنایی گوناگون استخراج و سامان دهی شده و نمونه هایی از آن ها در متن مقاله ارائه گردیده است. نتیجه گیری بیانگر آن است که گویش پاریز دارای ظرفیت واژگانی ارزشمند و هویت مند است و مستندسازی آن می تواند به حفظ میراث زبانی منطقه و نیز فراهم شدن زمینه برای پژوهش های تکمیلی آینده، از جمله مطالعات تطبیقی با گویش های همجوار، کمک کند.

کلیدواژه ها:

پاریز ، فرهنگ عامه ، گویش شناسی ، گویش های محلی ، مستندسازی زبانی