ماهیت حق پخش رویدادهای ورزشی، مالکیت و نحوه واگذاری آن

این مقاله به بررسی ماهیت حقوقی حق پخش رویدادهای ورزشی، مبانی مالکیت آن و چگونگی واگذاری و بهره برداری از این حق در نظام های حقوقی داخلی و بین المللی می پردازد. پرسش اصلی پژوهش آن است که آیا حق پخش رویدادهای ورزشی را می توان به عنوان یک حق مالی مستقل و قابل حمایت شناسایی کرد و در صورت پذیرش، مالکیت و اختیار اعطای مجوز آن متعلق به چه اشخاص یا نهادهایی است. نویسنده با تحلیل ارزش اقتصادی گسترده رویدادهای ورزشی و نقش رسانه ها در انتفاع تجاری از مسابقات، نشان می دهد که حق پخش به یکی از مهم ترین منابع درآمدی ورزش حرفه ای تبدیل شده است. در این راستا، ضمن بررسی دیدگاه های حقوقی موجود، به تجربه برخی نظام های حقوقی از جمله حقوق انگلستان و نیز مقررات و اسناد بین المللی، به ویژه اساسنامه فیفا، استناد شده است. می توان گفت حق پخش دارای ماهیتی مالی، قابل انتقال و قابل بهره برداری اقتصادی بوده و فدراسیون ها، باشگاه ها و برگزارکنندگان مسابقات، به عنوان صاحبان این حق، اختیار واگذاری و اعطای مجوز بهره برداری از آن را دارند. در نتیجه، مقاله بر ضرورت شناسایی و حمایت حقوقی موثر از حق پخش رویدادهای ورزشی تاکید می کند؛ زیرا این حق افزون بر جنبه اقتصادی، در توسعه ورزش حرفه ای، تامین منابع مالی باشگاه ها و سامان دهی روابط میان نهادهای ورزشی و رسانه ها نقش اساسی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

حق پخش ، رویدادهای ورزشی ، مالکیت حق پخش ، واگذاری حق پخش ، مقررات ورزشی بین المللی.