تاثیر رهبری سبز بر استقرار مدیریت منابع انسانی پایدار

هدف این مقاله مروری بررسی نقش رهبری سبز در استقرار مدیریت منابع انسانی پایدار و تبیین سازوکارهای اثرگذاری آن در سازمان های معاصر است. با توجه به افزایش فشارهای ESG و ضرورت حرکت سازمان ها به سمت توسعه پایدار، این پژوهش تلاش می کند پیوند میان رهبری سبز و HRM پایدار را به صورت مفهومی و یکپارچه تحلیل کند.این مطالعه از نوع مرور روایی–تحلیلی است و بر اساس تحلیل ادبیات نظری و تجربی منتشرشده در حوزه های رهبری سبز، مدیریت منابع انسانی پایدار و رفتار سازمانی شکل گرفته است. منابع علمی معتبر در بازه زمانی اخیر بررسی و الگوهای تکرارشونده در روابط میان متغیرها استخراج شده اند.نتایج نشان می دهد رهبری سبز اثر مستقیم و معناداری بر استقرار HRM پایدار دارد و این اثر از طریق تغییر در سیاست های جذب، آموزش، ارزیابی عملکرد و نظام پاداش تقویت می شود. همچنین یافته ها بیانگر آن است که این رابطه صرفا مستقیم نیست، بلکه از طریق سازوکارهایی مانند شکل دهی فرهنگ سازمانی سبز، تقویت هویت سازمانی و یادگیری اجتماعی کارکنان تحقق می یابد. علاوه بر این، متغیرهایی نظیر تعهد سازمانی، رفتار شهروندی سازمانی سبز و فشار ذی نفعان نقش میانجی و تعدیل گر مهمی در این رابطه ایفا می کنند.رهبری سبز به عنوان یک عامل راهبردی، نقش کلیدی در گذار سازمان ها از مدیریت منابع انسانی سنتی به HRM پایدار دارد. بدون وجود رهبری همسو با ارزش های پایداری، اجرای سیاست های HRM پایدار اغلب در سطح نمادین باقی می ماند. بنابراین، تقویت رهبری سبز می تواند به عنوان پیش نیاز اساسی برای نهادینه سازی پایداری در سیستم های منابع انسانی مطرح شود.

کلیدواژه ها:

رهبری سبز ، مدیریت منابع انسانی پایدار ، توسعه پایدار ، فرهنگ سازمانی سبز ، رفتار سازمانی سبز