بررسی اصول و معیارهای جانمایی بهینه مخازن زباله شهری با توجه به اطلاعات جغرافیایی (GSI ) و تراکم جمعیتی

جانمایی بهینه مخازن زباله شهری به عنوان یکی از ارکان اصلی مدیریت پسماند شهری، نقش مهمی در بهبود بهره وری سیستم جمع آوری، کاهش هزینه های عملیاتی، ارتقای بهداشت محیط و افزایش رضایت شهروندان ایفا می کند. در این پژوهش، با بهره گیری از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) و تحلیل داده های مکانی و جمعیتی، الگوی مناسبی برای تعیین مکان های بهینه استقرار مخازن زباله ارائه می شود. بدین منظور، مجموعه ای از معیارهای موثر شامل تراکم جمعیت، نوع و شدت کاربری اراضی، فاصله از شبکه معابر، دسترسی پذیری پیاده، نزدیکی به کاربری های حساس (نظیر مدارس، مراکز درمانی و فضاهای عمومی) و محدودیت های زیست محیطی مورد بررسی و وزن دهی قرار می گیرند.در این راستا، از روش های تحلیل فضایی مانند تحلیل شبکه (Network Analysis)، همپوشانی لایه ها (Overlay Analysis)، تحلیل مناسب سازی مکانی (Suitability Analysis) و مدل های تصمیم گیری چندمعیاره نظیر AHP و TOPSIS استفاده می شود. همچنین، با تعریف تابع هدف مبتنی بر حداکثرسازی پوشش جمعیتی و حداقل سازی فاصله دسترسی، نقاط بهینه برای استقرار مخازن شناسایی می گردند. نتایج حاصل نشان می دهد که استفاده از رویکردهای مبتنی بر GIS می تواند به توزیع متعادل تر مخازن، کاهش نقاط کم برخوردار از خدمات و بهبود کارایی سیستم جمع آوری پسماند منجر شود. در نهایت، این مطالعه بر ضرورت تلفیق تحلیل های فضایی و داده های جمعیتی در برنامه ریزی هوشمند شهری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت پسماند شهری ، سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، جانمایی بهینه ، تراکم جمعیت ، تحلیل شبکه ، تصمیم گیری چندمعیاره ، تحلیل مکانی ، مخازن زباله شهری.