شناسایی و اولویت بندی شاخص های کلیدی کیفیت صورت های مالی در شهرداری ها با رویکرد دلفی فازی و تحلیل سلسله مراتبی (مطالعه موردی: شهرداری تهران)

هدف این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی شاخص های اثرگذار بر کیفیت صورت های مالی شهرداری ها با تاکید بر شهرداری تهران است. با توجه به ماهیت خاص شهرداری ها به عنوان نهادهای عمومی غیردولتی و الزامات قانونی آن ها در تهیه گزارش های مالی شفاف و پاسخگو، این پژوهش با رویکردی ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شده است. در بخش کیفی، با استفاده از تحلیل محتوای اسناد بالادستی، استانداردهای حسابداری بخش عمومی و مصاحبه با ۱۵ نفر از خبرگان مالی شهرداری، فهرست اولیه ۲۴ شاخص شناسایی شد. سپس با اجرای دو مرحله دلفی فازی، شاخص ها غربال و به ۱۴ شاخص نهایی تقلیل یافتند. در بخش کمی، با توزیع پرسشنامه مقایسات زوجی بین ۳۰ نفر از کارشناسان و مدیران مالی معاونت مالی و اقتصاد شهری شهرداری تهران و استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP)، وزن و اولویت هر شاخص مشخص گردید. نتایج نشان داد که شاخص های «قابل اتکا بودن»، «به موقع بودن» و «تعهدی بودن» به ترتیب با وزن های ۰.۱۸۷، ۰.۱۶۲ و ۰.۱۴۹ بالاترین اولویت را دارند. همچنین شاخص های «ارزش پیش بینی کنندگی» و «وجود مازاد درآمد بر هزینه ناخالص» کمترین وزن را کسب کردند. مدل نهایی با نرخ ناسازگاری ۰.۰۴ (کمتر از ۰.۱) از سازگاری مطلوب برخوردار بود. نوآوری پژوهش، ارائه یک مدل ریاضی اولویت دار برای بهبود کیفیت گزارشگری مالی در شهرداری ها بر اساس نیازهای خاص این نهادهاست. یافته ها می تواند به تدوین دستورالعمل های تهیه صورت های مالی در شهرداری ها و ارتقای پاسخگویی مالی کمک کند.

کلیدواژه ها:

صورت های مالی ، شهرداری تهران ، کیفیت گزارشگری ، تحلیل سلسله مراتبی ، دلفی فازی.