مدل سازی شبکه های ژنی مرتبط با ترمیم زخم پوستی با استفاده از داده های آمیکس و بیوانفورماتیک

ترمیم زخم پوستی فرآیندی پیچیده و چندمرحله ای است که شامل تعاملات گسترده میان ژن ها، مسیرهای سیگنال دهی و شبکه های تنظیمی در سطح سلولی و مولکولی می باشد. درک دقیق سازوکارهای ژنتیکی دخیل در این فرآیند می تواند به شناسایی اهداف درمانی جدید و بهبود راهبردهای درمانی در پزشکی بازساختی کمک کند. هدف از این پژوهش، مدل سازی شبکه های ژنی مرتبط با ترمیم زخم پوستی با استفاده از داده های آمیکس و روش های بیوانفورماتیکی است. در این مطالعه، داده های بیان ژن مرتبط با ترمیم زخم از پایگاه های داده عمومی استخراج و پس از انجام مراحل پیش پردازش و نرمال سازی، ژن های با بیان تفاضلی شناسایی شدند. سپس با بهره گیری از روش های تحلیل شبکه و الگوریتم های هم بیانی ژنی، شبکه های ژنی مرتبط با مراحل مختلف ترمیم زخم شامل فاز التهابی، تکثیری و بازسازی مدل سازی گردید. همچنین با استفاده از تحلیل های غنی سازی عملکردی، مسیرهای زیستی کلیدی و ژن های محوری در این شبکه ها شناسایی شدند. نتایج نشان داد که مجموعه ای از ژن های کلیدی در تنظیم فرآیندهای التهابی، تکثیر سلولی و بازسازی بافتی نقش مهمی ایفا می کنند و می توانند به عنوان نشانگرهای زیستی بالقوه یا اهداف درمانی در درمان زخم های مزمن مورد توجه قرار گیرند. یافته های این پژوهش درک عمیق تری از تعاملات ژنی در فرآیند ترمیم زخم ارائه داده و می تواند زمینه ساز توسعه روش های نوین تشخیصی و درمانی در حوزه پزشکی ترمیمی و زیست پزشکی شود.

کلیدواژه ها:

ترمیم زخم پوستی ، شبکه های ژنی ، داده های آمیکس ، بیوانفورماتیک ، شبکه های تنظیمی ژنی ، ژن های محوری