ارتباط بین اضطراب کووید-۱۹ با احساس تنهایی با نقش تعدیل کننده گرایش مذهبی در میان سالمندان ساکن جامعه

مقدمه: سلامت روان برای بهبود کیفیت زندگی در سنین سالمندی ضروری است. هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین اضطراب کووید- ۱۹ با احساس تنهایی با نقش تعدیل کننده گرایش مذهبی در سالمندان شهر کرج انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی و مقطعی بر روی ۵۰۰ سالمند در سال ۱۳۹۹ انجام پذیرفت. نمونه ها به صورت خوشه ای در سطح شهر کرج انتخاب شدند. داده ها با استفاده از چک لیست جمعیت شناختی ، پرسشنامه های اضطراب از کووید ۱۹، جهت گیری مذهبی آلپورت و راس و احساس تنهایی راسل و پیلوا جمع آوری شد. با استفاده از روش تحلیل مسیر (Path Analysis)، علاوه بر ارتباط مستقیم بین اضطراب کووید- ۱۹ با احساس تنهایی، نقش میانجیگری گرایش مذهبی در ارتباط غیرمستقیم بین دو متغیر مذکور بررسی شد. یافته ها: میانگین سنی سالمندان مشارکت کننده در مطالعه ۷/۹۹ ±۷۰/۸۲ سال بود.  اکثر شرکت کنندگان در این مطالعه مرد (۲۷۵ نفر، ۵۵ درصد) و متاهل (۳۸۸ نفر، ۶۷/۷ درصد) بودند. بین اضطراب روانی و احساس تنهایی و گرایش مذهبی با احساس تنهایی (P<۰/۰۰۰) رابطه معنا داری وجود داشت. نتایج روش مدل یابی معادلات ساختاری SEM، نقش تعدیل کنندگی گرایش مذهبی،  در ارتباط بین اضطراب از ابتلا به ویروس کووید- ۱۹ و احساس تنهایی  (β= ۰/۰۰۰ ،P=۰/۹۹۹) را تایید نکرد.   نتیجه گیری: اگرچه نتایج این مطالعه، نقش تعدیل کننده مذهب را در ارتباط بین اضطراب کووید- ۱۹ با احساس تنهایی تائید نکرد، ولی انجام مطالعات بیشتری برای تائید این نتیجه مورد نیاز می باشد.

کلیدواژه ها:

Aged ، Anxiety ، COVID-۱۹ ، Loneliness ، Religion ، اضطراب ، تنهایی ، سالمند ، کووید- ۱۹ ، مذهب