تاثیر مهارت آموزی هوش هیجانی بر قاطعیت مراقبتی و تاب آوری روان پرستاران در بیمارستان های منتخب نظامی

مقدمه: ظرفیت تاب آوری به عنوان یک عامل پیش بینی کننده جهت جلوگیری، کاهش تنیدگی و استرس های حرفه ای محسوب می شود. یکی از مهم ترین مهارت هایی که باعث ارتقاء تاب آوری می شود برخورداری از هوش هیجانی است. هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر مهارت آموزی هوش هیجانی بر قاطعیت مراقبتی و تاب آوری روان پرستاران انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی، بر روی ۶۴ نفر از پرستاران شاغل در بخش های روانپزشکی بیمارستان های منتخب آجا انجام شد. بیمارستان ها به روش تصادفی قرعه کشی در دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. از پرسشنامه های قاطعیت گمریل و ریچی و تاب آوری کانر و دیویدسون به صورت پیش آزمون-پس آزمون استفاده شد. برای افراد گروه مداخله آموزش های لازم در خصوص هوش هیجانی و مهارت های آن همراه با تمرین های عملی در کارگاه ارائه شد. در ادامه به مدت شش هفته با آموزش های مکتوب (از طریق ارائه پمفلت های آموزشی مهارت هوش هیجانی بار- آن) نهادینه سازی آموزش ها پیگیری شد. یافته ها: بین گروه مداخله و کنترل قبل از مداخله از نظر میانگین نمره قاطعیت (درجه ناراحتی فرد ۳۵/P=۰) و پاسخ احتمالی فرد (P =۰/۲۰) و تاب آوری (P =۰/۱۰) اختلاف آماری معنی داری مشاهده نشد. در حالی که بعد از مداخله بین گروه مداخله و کنترل از نظر میانگین نمره قاطعیت (درجه ناراحتی فرد و پاسخ احتمالیفرد P =۰/۰۱) و میانگین نمره تاب آوری (P=۰/۰۱) اختلاف آماری معنی داری مشاهده شد. نتیجه گیری: گنجاندن برنامه های مهارت آموزی هوش هیجانی در دوره های آموزشی پرستاران منجر به ارتقای سطح تاب آوری و هوش هیجانی در این افراد می شود. لذا، به مسئولین و برنامه ریزان نظام سلامت توصیه می شود در برنامه های آموزش پرستاران، مهارت آموزی هوش هیجانی را لحاظ نمایند.

کلیدواژه ها:

Assertiveness ، Emotional Intelligence ، Psychiatric Nurse ، Resilience ، تاب آوری ، روان پرستار ، قاطعیت ، هوش هیجانی