بررسی نگرش پرسنل بخش های مراقبت ویژه و اورژانس نسبت به مراقبت های پیش از مرگ در بیمارستان های امام حسین (ع) و بهار شهرستان شاهرود

مقدمه: پرستاران از جمله پرسنل درمانی درگیر در ارائه مراقبت های انتهایی زندگی می باشند؛ بنابراین آگاهی و نگرش پرستاران نسبت به ارائه مراقبت های انتهای زندگی از عوامل مهم برنامه ریزی برای تدوین و اجرای چنین خدماتی است. هدف: این مطالعه با هدف تعیین بررسی نگرش پرسنل بخش های مراقبت ویژه و اورژانس نسبت به مراقبت­های پیش از مرگ در بیمارستان­های امام حسین (ع) و بهار شهرستان شاهرود انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت توصیفی-تحلیلی و به روش مقطعی در سال ۱۴۰۲ بر روی پرسنل شاغل در بخش های مراقبت ویژه و اورژانس دانشگاه علوم پزشکی شاهرود به روش سرشماری انجام شد که داده ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه نگرش در مورد مراقبت از بیماران پیش از مرگ جمع آوری شد داده ها بعد از جمع آوری وارد SPSS نسخه ۱۸ شده و با کمک آمار توصیفی-تحلیلی تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: در این مطالعه در مجموع ۱۳۳ نفر در مطالعه شرکت کردند با مشخصات جمعیت شناختی جنسیت زن (۵۶/۴ درصد) ۷۵، متاهل (۶۵/۴ درصد) ۸۷، مدرک تحصیلی لیسانس (۸۲/۷ درصد) ۱۱۰، سابقه احیا بیمار (۹۴/۷ درصد) ۱۲۶، سابقه مراقبت از بیمار در حال مرگ (۸۸ درصد) ۱۱۷، محل فعالیت بیمارستان امام حسین (ع) (۷۵/۲ درصد)۱۰۰، سابقه کاری ۱-۵ سال (۴۱/۴ درصد) ۵۵  و گروه سنی ۲۳-۳۰ سال (۴۹/۶ درصد) ۶۶ سال بودند. میانگین کلی نمره نگرش نسبت به مراقبت از بیمار در حال مرگ ۹۲/۹±۱۰۰/۶۰ و بیشتر افراد نمره بالای ۹۰ (عالی) را کسب کرده بودند. غیر از نوع استخدام (۰/۲۲۹=P) و نوبت کار (۰/۲۰۰=P) بین بقیه متغیرها با نگرش نسبت به مراقبت از بیمار در حال مرگ رابطه معناداری وجود داشت. نتیجه گیری: با توجه به بالا بودن نمره نگرش پرستاران نسبت به مراقبت های پیش از مرگ، برنامه ریزی برای حفظ این شرایط لازم و حیاتی است.

کلیدواژه ها:

Attitude ، Care ، Emergency ، Death ، Hospital ، اورژانس ، بیمارستان ، مراقبت ، مرگ ، نگرش