بررسی تاثیر آموزش فعال سازی رفتاری بر نشخوار فکری در بیماران با اقدام به خودکشی مراجعه کننده به بخش اورژانس بیمارستان منتخب شهر تهران

مقدمه: اقدام به خودکشی یکی از بیشترین علل مراجعه به اورژانس های بیمارستان های روانپزشکی است. کاهش نشخوار فکری در این افراد از جمله مواردی است که باید مورد توجه قرار گیرد. هدف: این مطالعه با هدف تعیین تاثیر آموزش فعال سازی رفتاری بر نشخوار فکری بیماران با اقدام به خودکشی مراجعه کننده به بخش اورژانس بیمارستان منتخب شهر تهران انجام شد. مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی تصادفی شده بر روی ۷۲ مددجوی مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان منتخب شهر تهران در سال ۱۴۰۳ انجام شد. بیماران به روش هدفمند وارد مطالعه شدند و به روش تصادفی ساده با پرتاب سکه به دو گروه آزمون و کنترل تخصیص یافتند. در گروه آزمون علاوه بر مراقبت های متداول، فعال سازی رفتاری به روش حل مسئله اجتماعی دزوریلا و گولدفرید (D'Zurilla & Goldfried) شامل یک برنامه ی آموزشی ۴ هفته ای که هر هفته شامل دو جلسه ۶۰ دقیقه ای بود اجرا شد. میزان نشخوار فکری بیماران قبل و بعد از مداخله با استفاده از پرسشنامه نشخوار فکری نالن هاکسما- مارو (Nolen-hoeksema and morrow) سنجیده شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ تحلیل شدند. یافته ها: قبل از مداخله میانگین نمره کل نشخوار فکری بیماران گروه آزمون (۸/۳۶ ±۵۲/۹۰) و گروه کنترل (۷/۶۱±۵۵/۴۴) تفاوت معنی داری نداشت (۰/۲۰۲=P). در حالی که بعد از مداخله میانگین نمره کل نشخوار فکری در گروه آزمون (۹/۵۸±۴۲/۹۰) پایین تر از گروه کنترل (۹/۴۷±۵۳/۷۰) بود (۰/۰۰۱P<). میانگین نمره نشخوار فکری بیماران گروه آزمون بعد از مداخله کاهش معنی دار یافت (۰/۰۰۱P<)، در حالی که تغییر معنی داری در گروه کنترل ایجاد نشد (۰/۳۱۱=P). نتیجه گیری: آموزش فعال سازی رفتاری به روش حل مسئله اجتماعی منجر به کاهش نشخوار فکری در بیماران مراجعه کننده به بخش اورژانس شد. لذا، پیشنهاد می شود پرستاران شاغل در بخش اورژانس و روان پرستاران از این روش بیشتر بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

Behavioral Activation ، Emergency Department ، Patient ، Training ، Rumination ، آموزش ، بخش اورژانس ، بیمار ، رفتاری ، فعال سازی ، نشخوار فکری