بررسی رابطه سلامت معنوی و امید با تاب آوری در بیماران مبتلا به سرطان

مقدمه: سرطان ازلحاظ جسمی و روانی تاثیر زیادی در زندگی فرد بیمار دارد؛ بنابراین توجه به سلامت معنوی، امید و تاب آوری در فرد مبتلا به سرطان اهمیت پیدا می کند. هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه سلامت معنوی و امید با تاب آوری در بیماران مبتلا به سرطان در بخش انکولوژی بیمارستان توحید سنندج در سال ۱۴۰۱ انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی، بر روی ۲۵۰ بیمار مبتلا به سرطان واجد شرایط، مراجعه کننده به بخش انکولوژی بیمارستان توحید سنندج در سال ۱۴۰۱، انجام شد. ابزار گردآوری پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون، پرسشنامه سلامت معنوی پالوتزین و الیسون و پرسشنامه امید اسنایدر و همکاران بود. شرکت کنندگان، به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. داده ها پس از جمع آوری در نرم افزار stata نسخه ۱۶، با استفاده از آزمون های آماری، من ویتنی یو، کروسکال والیس، همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سطح معناداری ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها: بر اساس نتایج به دست آمده سلامت معنوی و ابعاد آن (سلامت مذهبی، سلامت وجودی) با تاب آوری، ارتباط معناداری داشت (۰/۰۰۱=P، ۰/۵۴۹r=) و با افزایش سلامت معنوی و ابعاد آن، تاب آوری بیماران مبتلا به سرطان به طور معنادار و قابل توجهی افزایش یافته بود؛ همچنین با افزایش امید، تاب آوری به طور معناداری افزایش یافت (۰/۰۰۱=P، ۰/۳۴۰r=). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، تاب آوری با امید و سلامت معنوی بیماران مبتلا به سرطان رابطه داشت. لذا، پیشنهاد می گردد با توجه به نتیجه این مطالعه، آموزش های لازم در جهت ارتقای سلامت معنوی و افزایش امید با هدف بهبود وضعیت روان شناختی و تقویت تاب آوری و سازگاری، در طول بیماری و روند درمان بیماران انجام شود.

کلیدواژه ها:

Cancer ، Hope ، Resilience ، Spiritual Health ، امید ، تاب آوری ، سرطان ، سلامت معنوی