بررسی تاثیر آموزش عناصر عملیاتی بحران در حوادث پر مصدوم بر نگرش کارکنان درمانی گردان های منتخب بهداری نزاجا

مقدمه: بحران ها اغلب اتفاق می افتند، بنابراین مدیریت بحران کلیدی است. عناصر عملیاتی، به ویژه اقدامات فوری مانند کمک های اولیه جسمانی و روانشناختی، برای یک پاسخ متعادل و موثر به بحران بسیار مهم هستند. هدف: هدف این مطالعه تعیین تاثیر آموزش عناصر عملیاتی بحران در حوادث پر مصدوم بر نگرش کارکنان درمانی گردان های بهداری نیرو زمینی آجا بود. مواد و روش ها: مطالعه ی حاضر یک مطالعه ی نیمه تجربی بود که جامعه آماری آن پرسنل درمانی شاغل در مراکز نظامی آجا در سال ۱۴۰۳ بودند. ۶۲ نفر به صورت تصادفی ساده به روش قرعه کشی در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. برای گروه آزمون آموزش کمک های اولیه درمانی و روانشناختی توسط تیم پژوهش به روش ترکیبی (چهره به چهره، مجازی و ایفای نقش) اجرا شد. برای جمع آوری داده ها، از فرم مشخصات جمعیت شناختی و پرسشنامه محقق ساخته نگرش کارکنان درمانی در حوادث پر مصدوم استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ تحلیل شد. یافته ها: میانگین نمره نگرش شرکت کنندگان قبل از مداخله در گروه آزمون ۹/۶۷±۲۲/۷۴ و کنترل ۷/۸۷±۷۵/۴۱ بود که تفاوت آماری معنی داری نداشت (۰/۵۹=P) بعد از مداخله در گروه آزمون به ۹/۱۲±۸۱/۶۱ و در گروه کنترل به ۸/۰۰±۷۶/۵۴ رسید که تفاوت معنی دار بود (۰/۰۲۴۷=P). تغییرات میانگین نمره نگرش شرکت کنندگان از مرحله پیش آزمون به مرحله پس آزمون معنی دار بود (۰/۰۱۳=P) اما در گروه کنترل معنی دار نبود (۰/۵۵=P). نتیجه گیری: آموزش عناصر عملیاتی بحران به روش ترکیبی (چهره به چهره، مجازی و ایفای نقش) در ارتقای نگرش کارکنان درمانی مفید است، پیشنهاد می شود از این مداخله برای ارتقای نگرش کارکنان نظامی در جهت ارائه کمک های اولیه جسمانی و روانشناختی در حوادث پر مصدوم استفاده شود.

کلیدواژه ها:

Attitude ، Crisis ، Disaster ، Education ، Medical staff ، Traumatic Events ، آموزش ، بحران ، حوادث و بلایا ، حوادث پر مصدوم ، نگرش ، کارکنان درمانی