تاثیر تمرین تناوبی شدید و مصرف پروبیوتیک بر بیان ژن TGF-β۱ بافت قلبی موش های صحرائی نر مبتلا به استئاتوزیس

مقدمه: درمان کبد چرب با توجه به افزایش شیوع و ارتباط آن با سایر بیماری ها از جمله بیماری های قلبی و عروقی ضروری است. هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین اثر انجام تمرینات تناوبی شدید و مصرف پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنسوس بر بیان ژن TGF-β۱ در بافت قلبی موش های صحرائی نر مبتلا به استئاتوزیس بود. مواد و روش ها: در این کارآزمایی تجربی، ۴۰ سر موش صحرایی نر با میانگین وزنی ۲۰۰ تا ۲۵۰ گرم به طور تصادفی در ۵ گروه ۸ راسی قرار گرفتند. برای القای استئاتوزیس در موش های گروه های ۲ تا ۵، محلول امولسیون پرچرب را به میزانmg/kg ۱۰ روزانه به مدت ۶ هفته به آن ها گاواژ شد. همچنین به موش های گروه های ۴ و ۵ به مدت ۵ هفته و ۵ روز در هفته روزانه CFU/ml۱۰۹ از باکتری لاکتوباسیلوس رامنسوس جی جی به صورت گاواژ خورانده شد. برای تائید کبد چرب در موش ها آنزیم های کبدی AST،ALT و ALP اندازه گیری شد. برای اندازه گیری میزان بیان ژن TGF-β۱ بافت قلبی موش ها پس از بیهوش کردن موش ها و جداسازی بافت قلب آن ها از روش Real Time PCR استفاده شد. یافته ها: میزان بیان ژن TGF-β۱ در گروه استئاتوزیس نسبت به گروه کنترل سالم افزایش معنادار داشت (۰/۰۰۱=P). با وجود کاهش بیان ژن TGF-β۱ در گروه های مداخله، بیشترین کاهش معنادار در گروه استئاتوزیس+تمرین+پروبیوتیک نسبت به گروه استئاتوزیس مشاهده شد (۰/۰۰۳=P). نتیجه گیری: اگر چه انجام ۵ هفته تمرینات تناوبی شدید به همراه مصرف پروبیوتیک در موش ها منجر به کاهش بیان ژن TGF-β۱ شد، ولی پیشنهاد انجام تمرینات تناوبی شدید به همراه مصرف پروبیوتیک در جامعه انسانی، منوط به انجام تحقیقات بیشتر است.

کلیدواژه ها:

Exercise Training ، Lactobacillus rhamnosus GG ، Liver Disease ، Probiotic ، Non-Alcoholic Fatty ، بیماری کبد چرب غیر الکلی ، پروبیوتیک ، تمرین ورزشی ، لاکتوباسیلوس رامنسوس جی جی