شناسایی مولفه های تاثیرگذار بر تداوم ارزش های معماری خانه های تاریخی با استفاده از روش فراترکیب

معماری خانه های تاریخی، به عنوان ارزشمندترین نمادهای هویت فرهنگی و معماری، در معرض تهدیدات ناشی از دگرگونی های مدرن و عدم توجه به اصول بنیادین طراحی سنتی قرار دارد. شناسایی و تحلیل مولفه های تاثیرگذار بر تداوم ارزش های این بناها به منظور حفظ و باززنده سازی آنها ضروری به نظر می رسد؛ از این رو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی مولفه های تاثیرگذار بر تداوم ارزش های معماری خانه های تاریخی دوره قاجار انجام شده است. این پژوهش از لحاظ هدف، در دسته پژوهش های توسعه ای قرار دارد و از نظر روش شناسی، ترکیبی از روش های کیفی و اسنادی است. از مدل فراترکیب سندلوسکی و باروسو (۲۰۰۷) بهره گرفته شد که شامل هفت مرحله مشخص است. در ابتدا، پرسش های پژوهش تعیین و اهداف آن تدوین شدند. سپس، متون مرتبط با موضوع به صورت نظام مند بررسی و از پایگاه های علمی معتبر مانند اس.آی.دی، مگیران و نورمکس برای جمع آوری منابع استفاده شد. در مجموع، ۶۴۷ منبع بررسی شدند که از میان آنها، پس از غربالگری دقیق، ۶۱ منبع برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. کیفیت روش شناسی منابع با استفاده از برنامه مهارت های ارزیابی انتقادی ارزیابی شد و مقدار شاخص کاپا برابر با ۸۱/۰ محاسبه شد که نشان دهنده توافق قابل اطمینان بین ارزیابان است. یافته ها نشان داد طراحی خانه های قاجار بر اساس یکپارچگی عوامل فرهنگی، اقلیمی، فضایی، و معنایی شکل گرفته است. این عوامل نه فقط به حفظ ارزش های معماری کمک کرده اند، بلکه هویتی منحصربه فرد برای این بناها ایجاد کرده اند. نتایج این پژوهش می تواند به توسعه راهبردهای نوین در حفظ و باززنده سازی میراث معماری سنتی کمک کند.

کلیدواژه ها:

خانه تاریخی ، معماری قاجار ، فراترکیب ، ارزش های معماری ، تداوم فرهنگی