لزوم بازنگری و ویرایش دوباره رباعیات جامی

جامی از سخنوران چیره دست عصرتیموری است.موضوع این مقاله بررسی سندیت و اصالت رباعیات ،تاثر لفظی ومفهومی جامی از گویندگان دیگرو اثرگذاری او بر رباعیات دیگران،بر اساس کتاب«رباعیات جامی»،به جمع وتدوین محمود مدبری است.نگارنده مقاله حاضر بر آن است که همه رباعیات گردآوری شده در کتاب«رباعیات جامی» نمی تواند سروده خود شاعر باشدو این شاعر هم مثل بسیاری از سخنوران دیگر ادب فارسی در لابه لای آثارش و به ویژه در کتاب نقدالنصوص-که یک اثر استدلالی و شرحی است-در مقام تبیین یک مقوله عرفانی یا فلسفی به ناچار به رباعیات دیگران استاد جسته است.بنابراین ویرایش وتنقیح مجدد رباعیات جامی ضروری است تا از این رهگذر رباعیات مسلم شاعر شناسایی شده،سیر اعتقادی وچهار چوب اندیشه شاعر براساس رباعیات در بررسی محتوایی رباعی فارسی مشخص گردد.تصور نادرست جامع رباعیات،مبنی بر اینکه تمام رباعیات به کار رفته در آثار جامی می تواند سروده خود شاعر باشد و نیز عدم جست وجو و ردیابی رباعیات او در سایر متون ادبی،عرفانی و تاریخی عصرجامی و قرون گذشته،دانش اندک و سهوهای کاتبان نسخ خطی وکم دقتی های آنان از دلایل اصلی راهیابی رباعیات دیگران در رباعیات جامی می تواند باشد.شیوه پژوهش دراین مقاله،بنیادی-نظری است.

کلیدواژه ها:

عصر تیموری ، رباعیات جامی ، لزوم باز نگری ، محمود مدبری ، سندیت اشعار ، تصحیح