بررسی تحلیلی اصطلاحات دانش پزشکی ایرانی در غزلیات حکیم رکنا مسیح کاشانی

یکی از شاخصه های اصلی درونمایه های شعری شاعران به کارگیری اطلاعات علمی گوناگون است. بخش مهمی از این مفاهیم علمی، مربوط به دانش پزشکی است که نقش جالب توجهی را در آفرینش های ادبی بر عهده داشته و با تحلیل این مضامین بسیاری از ابهامات لغوی و زبانی موجود در آثار رفع می گردد. این پژوهش به بررسی دانش پزشکی ایرانی در غزلیات حکیم رکنا کاشانی می پردازد. پژوهش حاضر بر آن است تا زمینه های درک صحیح مفاهیم سروده های شاعر را فراهم کند، جایگاه دانش پزشکی را در اشعارش نشان دهد، صاحب نظران علم پزشکی را به مطالعه آثار ادبی و بهره گیری از یافته های پزشکی گذشتگان ترغیب نماید و سبب احیای میراث گرانبهای فرهنگی و ادبی کشور شود. در این پژوهش بعد از ذکر کلیات تحقیق و مباحث مقدماتی، با مطالعه اشعار، ابیات مرتبط با مضامین پزشکی استخراج و دسته بندی و تحلیل شده است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و براساس مستندات کتابخانه ای است. نتایج نشان می دهد، حکیم رکنا در اشعار خود، برای غنی سازی مطالب و بیان مفاهیم، از دانش پزشکی ایرانی بهره برده و به مباحث پزشکی شامل: انواع بیماری ها، راه های تشخیص بیماری، شیوه های درمانی، ادوات، مشاغل، اندام ها، اصطلاحات عمومی و باورهای عامیانه طبی اشاره داشته است. به علاوه حکیم رکنا مضامین طبی را دست آویزی برای مقاصد ادبی خود قرار داده و با به کارگیری آرایه های ادبی ازجمله: تشبیه، استعاره، کنایه و مجاز دست به آفرینش های ادبی زده و بر غنای ادبی اشعارش افزوده است.

کلیدواژه ها:

دانش پزشکی ایرانی ، حکیم رکنا ، مضامین پزشکی ، غزلیات.