بررسی سبک شناسی قصاید سلیمی تونی

تاج الدین حسن بن سلیمان تونی، معروف به سلیمی تونی، شاعر قرن نهم و از مشهورترین شعرای منقبت سرای شیعی محسوب می شود. در این زمینه، سلیمی تونی یکی ازستون های اصلی حلقه ادبی است. محتوای اشعار وی، مدایح و مناقب پیامبر (ص)، علی (ع)، خاندان رسالت و ائمه معصومین علیهم السلام می باشد. تا امروز تحقیقات شایان توجهی درباره این شاعر بزرگ، بویژه در قصایدش صورت نگرفته است. با توجه به اینکه سلیمی تونی، شاعری قصیده سراست و تحولاتی را در این قالب شعری به وجود آورده است، بنابراین در این مقاله برآنبم تا ویژگی های سبک شناسی و نوآوری هایی را که شاعر در اشعارش بدان ها داشته است، در سه سطح زبانی، فکری و ادبی بررسی نماییم. در این پژوهش، پس از بررسی نمونه های مختلف در قصاید شاعر، به شیوه توصیفی - تحلیلی، ویژگی های بارز شعر سلیمی به دست آمدند که مهم ترین آن ها عبارت بودند از: کاربرد زیاد واژه های عربی، استفاده از ترکیبات متنوع، استقبال از شاعران پیشین، به کارگیری اشارات و اصطلاحات گوناگون، پای بندی به باورهای اسلامی و مذهب تشیع و توجه به انواع صور خیال، افزایش دقت خیال و یافتن مضمون های تازه.

کلیدواژه ها:

سلیمی تونی ، سبک شناسی ، قصاید ، قافیه ، ردیف ، موسیقی