پژوهشی درکارکرد ارتباطات غیرکلامی در شعر فروغ فرخزاد

بخش قابل ملاحظه ای از ارتباطات میان انسان ها براساس رفتارهای غیرکلامی شکل می گیرد و بسیاری از مفاهیم ارتباطی در تعاملات میان فردی و یا عمومی به واسطه نگاه ها، اشارات، حالات چهره، لباس ها و ... مبادله می شو د؛ تا جایی که به سخن صاحب نظران تنها ۷ درصد ارتباطات با ارتباطات کلامی صورت می گیرد و بقیه فرایند ارتباطی بر عهده ارتباطات غیرکلامی یا همان زبان بدن می باشد که صادق ترین نوع ارتباط است. ارتباطات غیرکلامی که اهمیت آن بر هیچ کس پوشیده نیست در متن ادبی به طور عام و شعر به طور خاص کارکرد مهم تری داشته و نیاز به بررسی و کندوکاو کارکرد آنها در سخن شاعران دارد؛ چراکه شعر به عنوان یک رسانه سرشار از نشانه های گوناگون از جمله همین نشانه های غیرکلامی است. پژوهش پیش رو با هدف تاکید بر اهمیت ارتباطات غیرکلامی در فرایند خلق معنا، انتقال پیام و مهم تر از آن القای درونیات، احساسات و اندیشه های شاعران، کارکردهای شش گانه ارتباطات غیرکلامی را در شعر فروغ به روش توصیفی تحلیلی و به شیوه استقرایی، واکاوی و گزارش نموده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فروغ خود از کارکرد ارتباطات غیرکلامی آگاه بوده و به فراخور موقعیت های مختلف، آگاهانه و ناخوداگاه از آن بهره برده است. یافته ها همچنین نشان می دهد که بیشترین کارکرد ارتباطات غیرکلامی در شعر فروغ به ترتیب کارکرد جایگزین، تکمیل و تایید و نقض و کمترین کارکرد، کارکرد تکرار بوده است.

کلیدواژه ها:

ارتباطات غیرکلامی ، زبان بدن ، شعر ، فروغ فرخزاد ، کارکرد جایگزین ، کارکرد متعارض.