الگوی عوامل موثر بر توسعه استعدادها در محیط های کاری تخصصی: بررسی موردی دانش آموختگان رشته مهندسی هوافضای یک دانشگاه دفاعی

در دنیای پیچیده و رقابتی امروز، توسعه استعداد به ویژه در حوزه های تخصصی مانند مهندسی هوافضا، یکی از اولویت های راهبردی سازمان ها برای حفظ مزیت رقابتی محسوب می شود. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر بر توسعه استعدادهای دانش آموختگان مقطع کارشناسی رشته مهندسی هوافضای یک دانشگاه دفاعی در محیط کار انجام شده است. با توجه به ماهیت پژوهش، از روش کیفی بهره گرفته شد. نمونه تحقیق شامل ۱۵ نفر از خبرگان علمی و تجربی بود که شناخت عمیقی از موضوع پژوهش داشتند و به روش نمونه گیری غیراحتمالی زنجیره ای (گلوله برفی) انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون و نرم افزارMAXQDA نسخه ۱۱ تجزیه وتحلیل شدند. برای سنجش اعتبار و روایی داده ها، از روش کدگذاری مجدد و دریافت بازخورد از مشارکت کنندگان استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که توسعه استعدادها تحت تاثیر پنج عامل اصلی قرار می گیرد که عبارت اند از: عوامل محیطی و سازمانی، عوامل فردی، فناوری های نوین یادگیری، فرصت های رشد حرفه ای و یادگیری عملی، و حمایت های رهبری و همکارانه در محیط کار. نتایج این تحقیق می تواند چارچوبی کاربردی برای سیاست گذاری، برنامه ریزی و اجرای نظام توسعه استعدادها در سازمان های دفاعی و تخصصی فراهم کند و زمینه ساز ارتقای مستمر منابع انسانی مستعد در محیط های کاری پیچیده و فناوری محور باشد.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی : استعداد ، توسعه استعداد ، زیست بوم ، دانشگاه دفاعی ، محیط کار