نقش راهبردی اقتصاد خلاق در جبران نوسان درآمد نفتی ایران در افق ۱۴۱۴: راهکارهای سیاستی از تجارب جهانی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 62
فایل این مقاله در 32 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_FSIR-1405-1_003
تاریخ نمایه سازی: 6 مرداد 1405
چکیده مقاله:
هدف این پژوهش، بررسی نقش اقتصاد خلاق در جبران نوسانات درآمد نفت محور ایران و ارائه راهکارهای سیاستی برای تنوع بخشی اقتصادی تا افق ۱۴۱۴ است. این مطالعه با رویکرد توصیفی-تحلیلی و روش قیاسی، از داده های ثانویه اسنادی و کتابخانه ای استفاده کرده است. جامعه آماری شامل داده های اقتصاد خلاق ایران و تجارب کشورهای پیشرو و در حال رشد (کره جنوبی، بریتانیا، استرالیا، ژاپن، امارات و آمریکا) بوده و نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل تحلیل گزارش های معتبر (یونسکو، آنکتاد، بانک جهانی و گزارش های رسمی ملی) و اسناد داخلی بود. روایی داده ها با استناد به منابع معتبر و پایایی از طریق مقایسه با مطالعات مشابه تایید شد. تحلیل داده ها با روش های کمی و کیفی انجام گرفت. یافته ها نشان داد که در سال ۱۴۰۲، که بهترین سال برای اقتصاد خلاق تا کنون است، سهم اقتصاد خلاق ایران ازGDP حدود ۲.۸۳٪ بوده است. با توجه به اینکه اقتصاد گردشگری در سال های بعد دچار کاهش شده است، این رقم به حدود ۲ درصد می رسد. بررسی تجارب کشورهای منتخب نیز نشان داد که با سرمایه گذاری راهبردی در حوزه های فرهنگی، دیجیتال و صنایع خلاق و با سیاست گذاری مناسب، می توان به جایگزینی پایدار برای جبران نوسان درآمدهای نفتی (حدود ۲% از GDP در سال ۱۴۰۲) دست یافت. با توجه به تجارب کشورهای منتخب، سهم اقتصاد خلاق از GDP می تواند تا سال ۱۴۱۴ به ۵% افزایش یابد و جایگزین مناسبی برای این کسری درآمد باشد. راهکارهای پیشنهادی بر اساس تجارب جهانی، شامل ایجاد مناطق آزاد خلاق، حمایت از استارتاپ ها، تقویت گردشگری فرهنگی، توسعه زیرساخت های دیجیتال و صادرات محصولات خلاقانه، شبکه سازی و اصلاح قوانین مالکیت فکری، و توسعه برنامه های آموزشی تخصصی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا شاقلانی پور
دانشجوی دکتری آینده پژوهی. دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
حمید عزیزمحمدلو
دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
بابک محمدحسینی
دانشیار، گروه فیزیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
سید سپهر قاضی نوری
استاد، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
حاکم قاسمی
گروه علوم سیاسی. دانشکده علوم اجتماعی. دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره). قزوین، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :