اقدامات صدراعظم های عصر پیشامشروطه در شکستن اقتدار سلطنت مطلقه و تاثیر آن بر جنبش مشروطه

انقلاب مشروطه به عنوان یکی از مهم ترین تحولات سیاسی و اجتماعی در دو سده اخیر ایران به شمار می رود. این رویداد تاریخی که ریشه های آن به یک قرن پیش از خود بازمی گردد، حاصل تاملات نظری و اقدامات عملی بسیاری است که در این میان نقش صدراعظم های عصر پیشامشروطه به عنوان چهره های قدرتمند سیاسی بسیار قابل توجه است. این پژوهش با رویکرد توصیفی - تحلیلی، ضمن تحلیل اقدامات صدراعظم ها در راستای تحدید و تنظیم قدرت مطلقه پادشاهی، میزان اثرگذاری این اقدامات را در مطالبات مشروطه خواهان و قانون اساسی مشروطه و متمم آن بررسی می کند. هدف از پژوهش، پاسخ به این پرسش است که تلاش های صدراعظم ها چه تاثیری در وهله اول بر سلطنت مطلقه قاجار داشته و در وهله بعدی بر جنبش مشروطه چه تاثیری گذاشته است. به نظر می رسد که صدراعظم ها با اقدامات اصلاح طلبانه خود، گام های مهمی در جهت ایجاد تغییرات اساسی در نظام سیاسی و حقوقی ایران برداشته اند. این تلاش ها، اگرچه با چالش های فراوانی روبرو بود، اما به تدریج زمینه را برای شکل گیری مطالبات مشروطه خواهان و در نهایت پیروزی انقلاب مشروطه فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

مشروطه خواهی ، تحدید و تنظیم قدرت سیاسی ، قائم مقام ، امیرکبیر ، سپهسالار