بررسی رابطه بین هویت یابی و نوروزخویی نوجوانان ۱۲ تا ۲۰ سال با سلامت روان والدین شهر محمودآباد نمونه

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین هویت یابی و نوروزخویی نوجوانان ۱۲ تا ۲۰ سال با سلامت روان والدین شهر محمودآباد نمونه بود. روش پژوهش حاضر با توجه به هدف، کاربردی و ازنظر گردآوری داده ها جزء پژوهش­ های توصیفی و همبستگی و رگرسیون است. جامعه آماری این پژوهش تمام نوجوانان ۱۲ تا ۲۰ ساله شهر محمودآباد نمونه در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ به تعداد۲۸۰۰ نفر بود که به روش نمونه گیری تصادفی ساده و با استفاده از فرمول کوکران ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند، داده ها در این پژوهش با استفاده از پرسشنامه های سلامت روان کلی (GHQ) گلدبرگ (۱۹۷۹)، سبک هویت (ISI-۶G) برزونسکی (۱۹۹۲) و شخصیت (EPQ) آیزنگ و سی بیل استفاده شد. یافته ها نشان داد بین سبک هویت سردرگم (۴۱۹/۰=r) و نوروزخویی (۲۶۰/۰=r) نوجوانان با آسیب شناسی سلامت روان والدین ارتباط مثبت و معناداری دارد (۰/۰۱>p)، همچنین بین سبک هویت اطلاعاتی (۰/۲۲۹-=r)، سبک هویت هنجاری (۰/۲۴۹-=r)، تعهد هویت (۰/۲۰۰-=r) و هویت یابی (۰/۴۳۸-=r) نوجوان با آسیب شناسی سلامت روان والدین رابطه منفی و معناداری وجود داشت (۰۱/۰>p)، که نشان می دهد هرچه میزان آسیب شناسی سلامت روان والدین بیشتر باشد، نوجوانان ۱۲ تا ۲۰ ساله شهر محمودآباد قزوین نوروزخویی بیشتر و مشکلات بیشتری را در هویت یابی خود تجربه می کنند. درنتیجه پیشنهاد می شود پژوهش های آتی به سلامت روان والدین بخصوص مادران در کاهش نوروزخویی و بهبود هویت یابی نوجوانان توجه ویژه ای داشته باشند.

کلیدواژه ها:

هویت یابی ، نوروزخویی نوجوانان ، سلامت روان ، والدین.