مقایسه راهکارهای بهسازی سازه ای در کاهش همزمان پاسخ های لرزه ای شتاب و جابجایی در اجزای غیر سازه ای بیمارستان ها

این مقاله به ارزیابی راهکارهای سازه ای کاهش همزمان تقاضای لرزه ای شتاب و جابجایی در اجزای غیر سازه ای بیمارستان ها اختصاص دارد. اجزای غیر سازه ای نظیر دیوارها، سقف ها، تاسیسات مکانیکی، برقی و تجهیزات پزشکی به دلیل ویژگی های متفاوت خود در زمان وقوع زلزله ممکن است تحت تاثیر شتاب، تغییر مکان یا هر دو مشخصه قرار گیرند. از آنجا که این اجزا نقشی حیاتی در عملکرد کلی بیمارستان ها و ایمنی بیماران ایفا می کنند، اهمیت پرداختن به این موضوع در طراحی سازه های مقاوم در برابر زلزله آشکار است. هدف اصلی این تحقیق مقایسه و ارزیابی میزان اثربخشی سیستم های مختلف مقاوم سازی سازه ای در بهبود عملکرد لرزه ای سازه و کاهش همزمان شتاب و جابجایی آن می باشد. به منظور بررسی این موضوع سازه بیمارستان طبرسی ساری به عنوان مدل مورد مطالعه انتخاب شد. پنج گزینه مقاوم سازی مختلف برای تحلیل شامل مهاربند کمانش تاب، مهاربند معمولی، دیوار برشی فولادی، میراگر ویسکوز معمولی و میراگر دیواری ویسکوز انتخاب شدند. این گزینه ها با استفاده از تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی، غیرخطی تحت تاثیر هفت جفت شتاب نگاشت منتخب مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل های انجام شده به ویژه بر راهکارهای کاهش تقاضای لرزه ای بر اجزای غیر سازه ای تمرکز داشتند. نتایج این پژوهش نشان می دهند که سازه های تقویت شده با میراگر ویسکوز معمولی و میراگر دیواری ویسکوز به ترتیب دارای عملکرد بهتری نسبت به سایر راهکارهای بررسی شده در کاهش هم زمان شتاب و جابجایی سازه هستند. این تحقیق می تواند زمینه ساز مطالعات آینده در زمینه بهبود عملکرد لرزه ای و ارزیابی دقیق تر روش های مقاوم سازی در محیط های بیمارستانی باشد و نقش مهمی در ارتقای ایمنی و کارایی سازه های بیمارستانی ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

اجزای غیر سازه ای بیمارستانی ، تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی غیرخطی ، مقاوم سازی ، میراگر ویسکوز معمولی ، میراگر دیواری ویسکوز