مدل هوشمند بازآفرینی شهری؛ چارچوب تصمیم گیری داده محور برای بازسازی پایدار بافت های فرسوده

بازآفرینی پایدار مناطق تاریخی شهری نیازمند رویکردی جامع است که به طور همزمان میراث فرهنگی را حفظ کرده و اهداف پایداری معاصر را محقق سازد. سامانه های ارزیابی موجود در شناسایی ابعاد اجتماعی، فرهنگی و ویژگی های زمینه ای بازآفرینی حساس به میراث تاریخی ناکام مانده اند. این پژوهش چارچوب نوینی برای پشتیبانی تصمیم گیری در بازآفرینی پایدار بافت های تاریخی شهری ارائه می دهد که مبتنی بر هوش مصنوعی بوده و شاخص های زیست محیطی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حمل ونقل را با راه حل های عملی و زمینه محور تلفیق می کند. از رویکردی ترکیبی بهره گرفته شد که شامل مشاوره با خبرگان، اولویت بندی و طبقه بندی راه حل ها است. سپس بهترین راه حل ها از طریق نرم افزاری برپایه پایتون پیشنهاد می گردند که براساس امتیازهای شاخص های تعیین شده توسط کاربران طراحی شده است. در ادامه اعتبارسنجی نرم افزار با استفاده از ذینفعان انجام شد که نشان دهنده تضاد در اولویت ها بود؛ مدیران شهری بر اصالت اجتماعی، فرهنگی و قابلیت اقتصادی تاکید داشتند و معتقد بودند نرم افزار باید به این نیازها توجه بیشتری داشته باشد (امتیاز ۱۶ از ۲۰) در حالی که پیمانکاران، قابلیت فنی را در نظر داشته و نرم افزار را با بالاترین امتیاز ارزیابی کردند (۱۹ از ۲۰). تخصیص پویای راه حل ها در شش بازه امتیازی برای هر شاخص ظرفیت تطبیقی چارچوب را نشان می دهد؛ طوریکه حوزه اجتماعی، فرهنگی به عنوان مهم ترین عامل ظاهر شده و پس از آن عوامل اقتصادی قرار گرفته اند. این چارچوب و نرم افزار همراه آن برنامه ریزی مبتنی بر شواهد و پاسخگو به ذینفعان را ارتقا می دهند و شکاف مهمی را در فرآیند عملی بازآفرینی پایدار شهری با پیوند دادن شاخص های تئوری به راهبردهای عملی پر می کنند.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، توسعه پایدار ، بافت فرسوده شهری ، برنامه ریزی شهری ، سیستم پشتیبان تصمیم گیری